tag:blogger.com,1999:blog-59559289237002436452012-02-16T11:37:53.953-08:00ရုရွားရုိးရာပုံျပင္မ်ားအလွတရားnoreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-1230675598393226682010-08-31T10:25:00.000-07:002010-08-31T10:26:27.917-07:00ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၅)ဇာတ္သိမ္း<div style ="text-align:justify;"><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၁)</a><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html"><br />ေမွာ္လက္စြပ္ - အပုိင္း(၂)</a><br /><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post_12.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း(၃)</a><br /><br />ေမွာ္လက္စြပ္အပိုင္း(၄)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s1600/gandring_ukplay_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s200/gandring_ukplay_sm.jpg" width="166" /></a></div><br /><br />"နက္က်ားရာ ည့ံလုိက္တာ။ ျမိဳ႔သြားျပီး စားစရာရွာၾကမယ္။ မုန္႔လုံးၾကီးေၾကာ္ ေရာင္းတဲ့လူလာရင္ ငါက သူ႔ဗန္းကုိ ပစ္ခ်ျပီး ငါ့ေနာက္ေျပးလုိက္လာေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္။ သူက ငါ့ေနာက္ကုိ ေျပးလုိက္တဲ့အခ်ိန္ မင္းက သူ႔ဗန္းထဲက မုန္႔ေတြ သယ္ျပီး သခင့္ဆီ ေျပးပုိ႔ေပး။"<br /><br />အဲဒါနဲ႔ သူတုိ႔ လမ္းအတုိင္းသြားၾကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ မုန္႔ဗန္းကုိ ေခါင္းေပၚတင္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေခြးက အဲဒီလူရဲ႔ ေျခေထာက္ကုိ ေျပးတုိက္ျပီး ဗန္းျပဳတ္က်ေအာင္ လုပ္လုိက္တယ္။ သနားစရာေကာင္းတဲ့ မုန္႔ဗန္းသယ္တဲ့လူဟာ သူ႔ေနာက္ကုိ ေခြးရူးလုိက္ပါတယ္ဆုိျပီး ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ။ <br /><br />ေၾကာင္နက္က်ားဟာ မုန္႔တစ္လုံးကုိ ခ်ီျပီး မာတင္ဆီသြားတယ္။ အဲဒီမုန္႔ေလးကုိ ေကၽြးတယ္။ ေနာက္တစ္လုံးသြားေျပးယူတယ္။ ထပ္လာေကၽြးတယ္။ ေနာက္တစ္လုံး သြားယူျပန္တယ္။ ေကၽြးျပန္တယ္။ ေနာက္ျပီး လမ္းမွာ ေဂၚဖီထုပ္စြပ္ျပဳတ္ယူလာတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိလည္း ေျခာက္လွန္႔ျပီး စြပ္ျပဳတ္ပန္းကန္ကုိ သူတုိ႔သခင္အတြက္ ယူလာေပးျပန္တယ္။ မုိးေမွာင္နဲ႔ နက္က်ားဟာ တစ္ဆယ္သုံးလုံးမင္းေနျပည္ေတာ္ကုိ သြားျပီး ၾကြက္ျပည္ေထာင္စုထဲက ေမွာ္လက္စြပ္ကုိ ျပန္ယူလာဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္။ သြားရမယ့္ ခရီးက ေ၀းကြာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ဟာ ကုန္ေလွာင္ရုံတစ္ခုကေန မုန္႔ေတြ၊ ကိတ္မုန္႔ေတြ၊ စားေသာက္စရာေတြကုိ တစ္ႏွစ္စာထိ ဖူလုံေအာင္ ယူလာျပီး မာတင္ကုိ ေပးအပ္ၾကတယ္။ <br /><br />"ဒါေတြ စားထားျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္လာတာကုိ ေစာင့္ေနပါ သခင္မာတင္။ ဒီစားစရာေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္လာတဲ့အထိ ခံပါလိမ့္မယ္။"<br /><br />ေၾကာင္နဲ႔ေခြးက သခင္ကုိ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ခရီးရွည္ကုိ ထြက္သြားၾကတယ္။ သြားရင္းသြားရင္း သူတုိ႔ဟာ ပင္လယ္ျပာျပာၾကီးဆီ ေရာက္သြားၾကတယ္။ ေခြးက ေျပာတယ္။ <br /><br />"ငါကေတာ့ ဟုိဘက္ကမ္းကုိ ကူးသြားႏုိင္တယ္။ မင္းေရာ။"<br /><br />"ငါကေတာ့ ေရမကူးတတ္ဘူး။ အခ်ိန္မေရြးေရနစ္သြားႏုိင္တယ္။"<br /><br /><br />"ဒါဆုိ ငါ့ေက်ာကုန္းေပၚတက္" လုိ႔ေျပာျပီး ေခြးက ေၾကာင္ကုိ ကုန္းပုိးျပီး သယ္သြားတယ္။<br /><br />ဟုိဘက္ကမ္းကုိ ေရာက္တယ္ဆုိတာနဲ႔ တစ္ဆယ္သုံးလုံး မင္းေနျပည္ေတာ္နဲ႔ ၾကြက္ျပည္ေထာင္စုကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ ဒီျပည္မွာ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး။ ၾကြက္ေတြကေတာ့ မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ ရွိတယ္တဲ့။ ဘယ္ေနရာၾကည့္လုိက္ ၾကည့္လုိက္ ၾကြက္ေတြက ေထာင္နဲ႔ခ်ီျပီး ရွိေနသတဲ့။ <br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့ "မင္းအလွည့္ပဲ နက္က်ားေရ။" လုိ႔ ေခြးကေျပာတယ္။ "ဒီၾကြက္ေကာင္ေတြရဲ႔ ဇက္ကုိ လုိက္ခ်ိဳးေပေတာ့။ ငါက ကုိယ္လုံးေတြ လုိက္ေကာက္ေပးမယ္"<br /><br />ေၾကာင္နက္က်ားက သူ႔ရဲ႔ အမဲလုိက္ပညာေတြ အားလုံးကုိ အသုံးျပဳလုိက္တယ္။ တခါတည္း တုိက္ခုိက္လုိက္တာနဲ႔ အားလုံးျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳံး ပါေလေရာ။ ေခြးက ၾကြက္ကုိယ္လုံးေတြ ကုိ ေၾကာင္ခုတ္တာနဲ႔ အမီ မနည္း လုိက္ေကာက္ရတယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ၾကြက္အေလာင္း အပုံၾကီးက ဟီးထေနတာေပါ့။ ၾကြက္ေတြအားလုံးဟာ ေၾကာက္ရြံ႔တုန္လႈပ္ျပီး ငုိေၾကြးေနၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံး ၾကြက္ဘုရင္မင္းတရားၾကီးက သူ႔က်င္းေလးထဲက ထြက္ျပီး ေၾကာင္နဲ႔ေခြးကုိ ေတာင္းပန္သတဲ့။ <br /><br />"ဦးညြတ္အရုိအေသျပဳအပ္ပါသည္ စစ္သည္ေတာ္ၾကီးမ်ား။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ တုိင္းျပည္က ၾကြက္အေပါင္းကုိ ငဲ့ညွာသနားပါဦး။ အသက္ခ်မ္းသာေပးပါ။ အသင္တုိ႔ အလုိရွိရာကုိသာ ေျပာၾကားပါ။ ကၽြႏု္ပ္ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္။"<br /><br />ေခြးက ေျပာတယ္။ <br /><br />"သင့္ျပည္ေထာင္စုထဲမွာ နန္းေတာ္တစ္လုံးရွိတယ္။ အဲဒီမွာ မင္းသမီးတစ္ပါးေနထုိင္ေနတယ္။ အဲဒီမင္းသမီးဟာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ သခင္ရဲ႔ ေမွာ္လက္စြပ္ကုိ ခုိးသြားတယ္။ အဲဒီလက္စြပ္ကုိ ျပန္ယူလာေပးပါ။ မယူလာေပးရင္ သင့္ရဲ႔ ႏုိင္ငံတစ္ခုလုံး ပ်က္စီးသြားေစရမယ္။"<br /><br />ၾကြက္မင္းၾကီးက <br /><br />"ေနပါဦး။ မွဴးမတ္ေတြကုိ တုိင္ပင္ျပီး ျပန္လည္ အေၾကာင္းၾကားပါ့မယ္။"<br /><br />အဲဒီေနာက္ ၾကြက္ေတြၾကီးၾကီးငယ္ငယ္ ပ်ိဳပ်ိဳရြယ္ရြယ္ အားလုံးကုိ စုစည္းျပီး နန္းေတာ္ထဲကုိ ၀င္ျပီး မင္းသမီးရဲ႔ လက္စြပ္ကုိ ျပန္ခုိးလာေပးဖုိ႔ အမိန္႔ေပးလုိက္တယ္။ ၾကြက္ကေလး ေသးေသးေလး တစ္ေကာင္က ေျပာတယ္။ <br /><br />"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးဟာ အဲဒီနန္းေတာ္ကုိ ခဏခဏေရာက္ဖူးတယ္။ မင္းသမီးေလးဟာ ေန႔ခင္းဘက္ကမွာ လက္စြပ္ကုိ စြပ္ထားျပီး ညဘက္ဆုိရင္ ပါးစပ္ထဲငုံျပီးမွ အိပ္ပါတယ္။"<br /><br />"ေကာင္းျပီ။ ရေအာင္ သြားယူလာခဲ့ပါ လုိ႔ ၾကြက္မင္းၾကီးက ေျပာတယ္။ ေအာင္ျမင္ရင္ ေမာင္မင္းကုိ ဆုေတာ္လာဒ္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းခ်မယ္။"<br /><br />ၾကြက္ကေလးဟာ ညေရာက္တဲ့အထိ ေစာင့္ျပီး မင္းသမီးေလးရဲ႔ အိပ္ရာထက္ကေနေစာင့္ေနတယ္။ မင္းသမီးေလးက ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္။ ၾကြက္ကေလးက မင္းသမီးေလးရဲ႔ ႏွာေခါင္းေပါက္ထဲကုိ သူ႔အျမီးကေလးနဲ႔ ကလိလုိက္တဲ့အခါ ႏွာေခ်ရင္းနဲ႔ လက္စြပ္ဟာ ပါးစပ္ထဲက ထြက္က်ျပီး ေကာ္ေဇာေပၚ က်သြားတယ္။ ၾကြက္ကေလးက အိပ္ရာေပၚကဆင္ျပီး လက္စြပ္ကုိ ကုိက္ခ်ီျပီး ဘုရင္ၾကီးဆီ ဆက္သလုိက္တယ္။ ၾကြက္ဘုရင္ၾကီးက မုိးေမွာင္နဲ႔ နက္က်ားဆုိတဲ့ စစ္သည္ေတာ္ၾကီး ႏွစ္ဦးကုိ လက္စြပ္ကေလး ထပ္ျပီး ကမ္းေပးတယ္။ မုိးေမွာင္နဲ႔ နက္က်ားက လက္စြပ္ကုိ ဘယ္သူထိန္းသိမ္းမလဲ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ <br /><br />"ငါ့ကုိေပး။ ငါထိန္းသိမ္းမယ္။ မေပ်ာက္ရွေစရဘူး။"<br /><br />"ေကာင္းျပီး။ မင္းအသက္နဲ႔လဲျပီး ထိန္းသိမ္းပါ" လုိ႔ ေခြးက ေျပာျပီး အျပန္ခရီးကုိ စတင္ၾကတယ္။<br /><br />ပင္လယ္ကုိေရာက္ေတာ့ နက္က်ားလက္စြပ္ကုိ ပါးစပ္ထဲငုံျပီး ေခြးရဲ႔ေက်ာကုန္းေပၚက အေမႊးေတြကုိ လက္နဲ႔ျမဲျမဲဆုပ္ကုိင္ရင္း လုိက္သြားတယ္။ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီေလာက္ ကူးမိတဲ့အခါ က်ီးကန္းနက္ၾကီး တစ္ေကာင္ေပၚလာျပီး နက္က်ားရဲ႔ ေခါင္းကုိ ထုိးဆိတ္တုိက္ခုိက္တာ ၾကဳံရသတဲ့။ ေၾကာင္ကေလးခမ်ာ သူ႔ကုိယ္သူ ဘယ္လုိခုခံရမလဲ စဥ္းစားမရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႔လက္ေတြက ေခြးမုိးေမွာင္ရဲ႔ အေမြးေတြကုိ မလႊတ္တမ္းဆုပ္ကုိင္ထားရတာကုိး။ လႊတ္လုိက္တာနဲ႔ ေရထဲ ျပဳတ္က်ျပီး အသက္ဆုံးႏုိင္တယ္။ သူ႔သြားေတြနဲ႔ ကုိက္ရင္လည္း လက္စြပ္ျပဳတ္က်သြားႏုိင္တယ္။ သူ႔ေခါင္းေတြဟာ က်ီးကန္းၾကီး ဆိတ္လြန္းလုိ႔ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတယ္။ ေနာက္ဆုံး စိတ္တုိလြန္းလုိ႔ သူ႔ပါးစပ္ကုိ ဖြင့္ျပီး ျခိမ္းေျခာက္လုိက္တဲ့အခါ လက္စြပ္ဟာ ပင္လယ္ၾကမ္းျပင္ထဲကုိ ျပဳတ္က်သြားပါေလေရာ။ က်ီးကန္းၾကီးကေတာ့ ေတာနက္ၾကီးထဲကုိ ပ်ံသန္းသြားသတဲ့။ ေနာက္ဆုံး ကမ္းကို ေရာက္တဲ့အခါ မုိးေမွာင္က လက္စြပ္ဘယ္မွာလဲလုိ႔ေမးတယ္။ <br /><br />"ငါ့ကုိခြင့္လႊတ္ပါကြာ။ ပင္လယ္ထဲကုိ ျပဳတ္က်သြားပါတယ္။"<br /><br />" ငတုံးေကာင္။ ငါေစာေစာက မသိတာ မင္းကံေကာင္းတယ္။ မဟုတ္ရင္ ပင္လယ္ထဲ ပစ္ခ်ထားခဲ့ျပီ။ ခု ငါတုိ႔ရဲ႔ သခင္ကုိ ဘယ္လုိျပန္ေျပာရမလဲ ေျပာစမ္းပါဦး။"<br /><br />"ေနပါဦးကြာ။ တုိ႔ ပူးေပါင္း စဥ္းစားၾကတာေပါ့။ ငါတုိ႔ ဂဏန္းေတြကုိ ဖမ္းၾကရေအာင္။ ၾကြက္ေတြကုိ တုိ႔ ဖမ္းခဲ့တဲ့နည္းအတုိင္း လုပ္ၾကတာေပါ့။ ဂဏန္းေတြကေတာ့ လက္စြပ္ကုိ ရွာေပးႏုိင္ေလာက္ပါတယ္။"<br /><br />ေခြးက သေဘာတူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ဟာ ဂဏန္းေတြကုိ ဖမ္းၾကေတာ့ ဂဏန္းပု့ၾကီးက ေတာင္ပုံရာပုံ ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဂဏန္းအၾကီးၾကီးတစ္ေကာင္ ထြက္လာျပီး "စစ္သည္ေတာ္ၾကီးမ်ားခင္ဗ်။ ဘာကုိ အလုိရွိပါသလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ မသတ္ပါနဲ႔ ။ ခုိင္းတာမွန္သမွ် လုပ္ေပးပါမယ္လုိ႔" ေျပာတယ္တဲ့။ <br /><br />"ဒါျဖင့္ရင္ ပင္လယ္ၾကမ္းျပင္က လက္စြပ္ကုိ ရေအာင္ ယူခဲ့ေပး။ မယူႏုိင္ရင္ တစ္တုိင္းျပည္လုံး ဖ်က္ဆီးပစ္မယ္"လုိ႔ နက္က်ားက ေျပာလုိက္တယ္။<br /><br />ဂဏန္းဘုရင္ၾကီးက ဂဏန္းေတြ အာလုံးကို စုျပီး လက္စြပ္အေၾကာင္း ေမးျမန္းတယ္။ ဂဏန္းေပါက္စနေလးတစ္ေကာင္က "လက္စြပ္ဘယ္မွာရွိလဲ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္"လုိ႔ ေျပာတယ္။ "ငါးၾကင္းၾကီးတစ္ေကာင္ ျမိဳခ်လုိက္တာ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ ျမင္လုိက္တယ္။" လုိ႔ေျပာသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဂဏန္းေတြ အားလုံးကုိ ပင္လယ္ထဲ ဆင္းသြားျပီး ငါးၾကင္းကုိ ရွာတယ္။ ေတြ႔တဲ့အခါ ငါးၾကင္းကုိ အတင္းဆြဲျပီး ကမ္းေပၚ ပစ္တင္လုိက္ၾကတယ္။ ဂဏန္းဘုရင္ၾကီးက ေခြးနဲ႔ ေၾကာင္ကုိ ေျပာတယ္။ <br /><br />"အဲဒီ ငါးၾကင္းေပါ့ စစ္သည္ေတာ္ၾကီးမ်ားရဲ႔။ သူ႔ကုိမသနားနဲ႔။ သူက လက္စြပ္ကုိ ျမိဳခ်ပစ္လုိက္တာပါ။"<br /><br />လက္စြပ္ဘယ္မွာလဲ သိလုိက္ရတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ ေခြးက ငါးၾကင္းကုိ အျမီးကေန စျပီး ၀ါးေတာ့တယ္။ ေၾကာင္က လက္စြပ္ဘယ္ အတိအက်မွာ ရွိလဲ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုိက္ကုိေဖာက္ျပီး လက္စြပ္ကုိ ထုတ္ယူလုိက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ခုလုိစဥ္းစားသတဲ့။ "ငါ့သခင္ဆီ ေခြးမေရာက္ခင္ အရင္ေျပးျပီး လက္စြပ္ကုိ သြားေပးမွပဲ။ ဒါမွ သခင္က မုိးေမွာင္ထက္စာရင္ ငါ့ကုိပုိခ်စ္မွာ။"<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မယ္ ေခြးက သူ႔အစာကုိ စားျပီးလုိ႔ ေၾကာင္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ စဥ္းစားေနတယ္။ ေနာက္ဆုံး ေၾကာင္ ဘာလုပ္သြားတာလဲဆုိတာ ရိပ္မိသြားတယ္။ "ေတြ႔မယ္ နက္က်ား။ မင္းကုိ အပုိင္းပုိင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပစ္မယ္"လုိ႔ ေျပာျပီး ေၾကာင္ေနာက္ကုိ ေျပးလုိက္ေတာ့ မၾကာခင္ မီသြားတယ္။ သူက နက္က်ားကုိ ဖမ္းျပီး ျခိမ္းေျခာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေၾကာင္ကေလး နက္က်ားက သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚ တက္ေျပးသြားသတဲ့။ <br /><br />"ေအး ေကာင္းျပီ။ မင္း သစ္ပင္ေပၚ အျမဲမေနႏုိင္ပါဘူးကြာ။ တစ္ေန႔ေတာ့ ဆင္းလာရမွာေပါ့။"<br /><br />ေၾကာင္ကေလးက သစ္ပင္ေပၚ သုးံရက္ၾကာထုိင္ေနတယ္။ ေခြးကလည္း ထုိင္ေစာင့္ေနတာ သုံးရက္ၾကာသြားေရာ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက ဆာေလာင္ ပင္ပန္းေနျပီ။ ေနာက္ဆုံး သခင္ဆီကုိ အတူတူသြားျပီး လက္စြပ္ကုိေပးဖုိ႔ သေဘာတူၾကတယ္။<br /><br /><br />ေက်ာက္တုံး ေထာင္ကုိ ေရာက္တဲ့အခါ ေၾကာင္က ျပတင္းေပါက္နားသြားျပီး "အသက္ရွိေသးရဲလား သခင္"လုိ႔ ေမးျမန္းတယ္။<br /><br />"အလုိ နက္က်ား။ ငါက မင္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ျပန္မလာႏုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ထင္ေနတာကြာ။ ငါ အစာမစားရတာ သုံးရက္ရွိျပီ။"<br /><br />ေၾကာင္က ေမွာ္လက္စြပ္ကုိ ထုတ္ေပးလုိက္တယ္။ မာတင္က လက္စြပ္ကုိ ထုတ္၀တ္လုိက္တဲ့အတြက္ လူငယ္ ၁၂ ဦးေပၚလာတယ္။ "ဘာအလုိရွိပါသလဲ။"<br /><br />"အရင္နန္းေတာ္ အရင္ ဖန္စၾကၤံနဲ႔ ဘုံငါးဆင့္ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတြ ျပန္လုပ္ေပးပါ။ ငါ့ရဲ႔ သစၥာမဲ့တဲ့ ဇနီးကိုလည္း ျပန္လည္ေခၚေဆာင္လာေပးပါ။ မနက္မလင္းခင္ အျပီးလုပ္ေပးပါ"လုိ႔ခုိင္းလိုက္တယ္။<br /><br />မၾကာမီပဲ လုပ္စရာရွိတာေတြ ျပီးသြားတယ္။ ဘုရင္ၾကီးက ေနာက္ေန႔မနက္ ႏုိးျပီး မွန္ေျပာင္းနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါ အရင္လုိပဲ နန္းေတာ္ၾကီးနဲ႔ ဖန္စၾကၤံၾကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွာ ေရႊပင္ ေငြပင္ေတြ ေပါက္လုိ႔ေပါ့။ ဘုရင္ၾကီးက သူ႔ရဲ႔ ျမင္းထိန္းကုိ ျမင္းေတြ အသင့္ျပင္ခုိင္းျပီး သူျမင္ရတာ အမွန္လား အိပ္မက္လားလုိ႔ ကြဲကြဲျပားျပားသိရေအာင္ နန္းေတာ္အသစ္ဆီကုိ ေမာင္းခုိင္းတယ္။ <br /><br />မာတင္က ဘုရင္ၾကီးကုိကုိ တံခါး၀မွာ ထြက္ေတြ႔ျပီး ခရီးဦးၾကိဳျပဳတယ္။ ျပီးေတာ့ နန္းေတာ္ထဲကုိ ေခၚသြားတယ္။ ဒါေတြအားလုံးဟာ မင္းသမီးေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ အရွင္မင္းျမတ္ ဆုိျပီး ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကုိ ရွင္းလင္း တင္ျပတယ္။ ဘုရင္ၾကီးက သစၥာမဲ့တဲ့ ဇနီးျဖစ္တဲ့ မင္းသမီးကုိ ေသဒဏ္ေပးလုိက္တယ္။ မာတင္ကေတာ့ သူ႔ရဲ႔မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူ အသက္ထက္ဆုံး ေနထုိင္သြားပါေတာ့တယ္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-123067559839322668?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-11245460153578302432010-08-13T22:30:00.000-07:002010-08-13T22:31:50.364-07:00ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း(၄)<div style="text-align: justify;"><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၁)</a><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html"><br />ေမွာ္လက္စြပ္ - အပုိင္း(၂)</a><br /><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post_12.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း(၃)</a><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s1600/gandring_ukplay_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s200/gandring_ukplay_sm.jpg" width="166" /></a></div><br /><br />ပ်ိဳရြယ္သူ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးဟာ အတူေနထိုင္ၾကရင္း မရပ္မနားေရြ႔လ်ားေနတဲ့ ကာလယႏၲရားေၾကာင့္ တစ္လေလာက္ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္လ။ ေနာက္ သုံးလ။ အဲဒီကာလအတြင္း မာတင္ဟာ နန္းေတာ္ေဆာင္ေတာ္ အသစ္ေတြ၊ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ အသစ္ေတြကုိ နာရီပုိင္းမဟုတ္ေတာင္ ရက္ပုိင္းအတြင္း ေဆာက္ေဆာက္သြားလုိက္တာ အမ်ားၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းသမီးကေလးကေတာ့ သူရဲ႔ခင္ပြန္းျဖစ္သူဟာ ေတာ္၀င္ေသြးပါတဲ့ တကယ့္ မင္းသားတစ္ပါး မဟုတ္ဘဲ ရုိးရုိး လယ္သမားေလး ျဖစ္ေနတာကုိ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ခင္ပြန္းကုိ ဘယ္လုိ ရွင္းပစ္ရမလဲလုိ႔ ၾကံစည္စဥ္းစားေနသတဲ့။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ သူ႔ခင္ပြန္းကုိ ခ်စ္ဟန္ ခင္ဟန္ေဆာင္ျပီး မာတင္ရဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကုိ သိရေအာင္ ၾကိဳးစားေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မာတင္က သူ႔ရဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကုိ တစ္ခါမွ မေျပာျပဘူး။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ မာတင္ဟာ ဘုရင္ၾကီးရဲ႔ သုရာေသာက္ပြဲက အျပန္မွာ အိမ္ကုိ ျပန္လာျပီး လွဲေလ်ာင္းေနသတဲ့။ မင္းသမီးေလးက သူ႔ရဲ႔ ေဘးနား လာလွဲအိပ္ျပီး စကားခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြ နဲ႔ မာတင္ရဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကုိ ေမးျမန္းေနတာေပါ့။ ေနာက္ဆုံး စကားက ခ်ိဳလြန္းလုိ႔ မာတင္က သူ႔ရဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကုိ ေျပာျပလုိက္မိတယ္။ <br /><br />"ဟုတ္ျပီ။ ခု သူ႔ကုိ ရွင္းပစ္ရမယ္၊ အဆုံးသတ္ရမယ္" လုိ႔ မင္းသမီးက ေတြးတယ္။ မာတင္အိပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ခ်င္း မင္းသမီးေလးဟာ မာတင့္လက္သန္းက လက္စြပ္ကုိခၽြတ္ျပီး သူ႔လက္သန္းမွာ ေျပာင္း၀တ္လုိက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ လူငယ္ ၁၂ ေယာက္ေပၚလာျပီး ဘာအလုိရွိပါသလဲ မင္းသမီးေလးလုိ႔ ေမးျမန္းၾကတယ္။ <br /><br />"နားေထာင္ၾကစမ္း။ နန္းေတာ္ရယ္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းရယ္၊ ဖန္စၾကၤံရယ္ကုိ အရုဏ္မတက္ခင္ ေပ်ာက္ကြယ္ေအာင္ လုပ္ျပီး ငါ့ခင္ပြန္းကုိ အရင္ကလုိ ျပန္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေပး။ ငါ့ကုိေတာ့ ကုိးသုံးလုံးႏုိင္ငံရဲ႔ အလြန္ တစ္ဆယ္သုံးလုံး မင္းေနျပည္ေတာ္ထဲက ၾကြက္ျပည္နယ္ထဲ ေခၚသြားေပး။ ဒီမွာေနရတာ ထိပ္ထား အလြန္ရွက္ႏုိးေတာ္မူတယ္။"<br /><br />"ေကာင္းပါျပီ ထိပ္ထားေလး။" လုိ႔ သူတုိ႔က ေျပာၾကတယ္။ အလင္းတဖ်ပ္အတြင္း ေလေပြတစ္ခုတုိက္ခတ္လာျပီး မင္းသမီးေလးဟာ တစ္ဆယ္သုံးလုံး မင္းေနျပည္ေတာ္က ၾကြက္ျပည္ေထာင္စုကုိ ေရာက္သြားေတာ့တယ္။<br /><br />ေနာက္ေန႔မနက္မွာ ဘုရင္ၾကီး ႏုိးလာျပီး သူ႔ရဲ႔ မွန္ေျပာင္းနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ နန္းေတာ္ေရာ ဖန္စၾကၤံေရာ ဘုံငါးဆင့္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေရာ ေပ်ာက္ဆုံးေနတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ တဲအိမ္ေလး တစ္လုံးပဲ ေငါင္ေတာင္ေတာင္ေလး က်န္ေနတာကုိ ေတြ႔ရတယ္တဲ့။ ဘယ္လုိျဖစ္သြားတာလဲလုိ႔ သူက ေတြးမိတယ္။ <br /><br />"ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္တာတုန္း"<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႔ မင္းေစတစ္ေယာက္ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စုံစမ္းဖုိ႔ လႊတ္လုိက္တယ္။ မင္းေစက ျမင္းၾကီးစီးျပီး ကဆုန္စုိင္း ထြက္သြားတယ္။ ေနာက္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာမွတ္သားျပီး ဘုရင္ၾကီးဆီ ျပန္လည္ သံေတာ္ဦးတင္သတဲ့။ <br /><br />"အရွင္မင္းၾကီး။ ၾကီးက်ယ္လွတဲ့ နန္းေတာ္ၾကီးရဲ႔ ေနရာမွာ အခုေတာ့ တဲပုတ္ကေလးတစ္လုံးပဲ အရင္အတုိင္းရွိေနပါတယ္။<br />အထဲမွာေတာ့ အရွင္မင္းၾကီးရဲ႔ သားမက္ေတာ္ဟာ သူ႔မိခင္နဲ႔အတူတူေနထုိင္ၾကပါတယ္။ သမီးေတာ္ေလးရဲ႔ အရိပ္အေရာင္ကုိ မေတြ႔ရပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သားမက္ေတာ္နဲ႔ သူ႔မိခင္ဟာ မင္းသမီးေလး ဘယ္မွာရွိလဲဆုိတာကုိ မေျပာႏုိင္ၾကပါဘူး။"<br /><br />ဘုရင္ၾကီးဟာ သူ႔ရ႔ဲ လႊတ္ေတာ္ကုိ ဆင့္ေခၚလုိက္ျပီး သူ႔သားမက္ေတာ္ကုိ တရားစီရင္ဖုိ႔ ခုိင္းေစလုိက္တယ္။ သူတုိ႔က သားမက္ေတာ္ဟာ ေမွာ္ပညာကို သုံးစြဲမႈ မင္းသမီးေလးအေပၚ မတရားႏွိပ္စက္မႈနဲ႔ ေသဒဏ္ေပးဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၾကတယ္။ မာတင္ကုိ ေက်ာက္တုံးေတြကာရံထားတဲ့ ေထာင္ထဲထည့္ျပီး အစာမေကၽြး ေရမတုိက္ပဲ အငတ္ထားျပီး သတ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၾကတယ္။<br />ေက်ာက္ထုသမားေတြက ေက်ာက္တုံးေတြနဲ႔ ေထာင္နံရံကို စတင္ေဆာက္လုပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေထာင္ေလးထဲမွာ ျပတင္းေပါက္ေလး တစ္ေပါက္ပဲ ေဖာက္ေပးထားတယ္။ မာတင္ဟာ အဲဒီမွာ အစာမစားေရမေသာက္ရဘဲ ေနရတာ တစ္ရက္ေတာင္ ၾကာသြားတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ၾကာထိ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ျပီး ငုိေၾကြးေနရရွာတယ္။<br /><br />မာတင္ရဲ႔ မိတ္ေဆြေဟာင္းျဖစ္တဲ့ ေခြးကေလး မုိးေမွာင္ဟာ သတင္းေတြအားလုံးကို ၾကားသိရတဲ့အတြက္ မာတင္ေနထုိင္ခဲ့တဲ့ တဲပုတ္ကေလးဆီ အေျပးလာတယ္။ ေၾကာင္ကေလး နက္က်ားဟာ မီးလင္းဖုိေပၚ ထုိင္ေနတယ္။ <br /><br />"ဟဲ ငပ်င္းမိစၧာ နက္က်ား မင္းလုပ္ႏုိင္သမွ်က မီးလင္းဖုိေပၚထုိင္ျပီး အေၾကာဆန္႔ေနဖုိ႔ပဲလားကြေဟ။ ငါတုိ႔ရဲ႔ သခင္ဟာ အက်ဥ္းေထာင္မွာ တုိက္ပိတ္ခံေနရတယ္။ မင္းေမ့ျပီလား။ မင္းသခင္ဟာ မင္းရဲ႔ သုံးမရတဲ့ အေရျပားေလးကုိ ကယ္ဖုိ႔ သူ႔ရဲ႔ ေနာက္ဆုံး ေငြတစ္ရာကုိ ထုတ္သုံးခဲ့တာေလ။ သူသာ မကယ္ခဲ့ရင္ မင္းကုိ သံေကာင္ေတြစားလုိ႔ အရုိးပါေဆြးတာ ၾကာျပီေပါ့။ ထစမ္း။ ျမန္ျမန္။ ငါတုိ႔ သူ႔ကုိ ခုခ်က္ခ်င္းသြားကယ္ရမယ္။"<br /><br />နက္က်ားဟာ မီးဖုိေပၚကဆင္းျပီး ေခြးေလးနဲ႔အတူ သခင္ကုိ အရွာထြက္သတဲ့။ သခင္မာတင္ရဲ႔ ေထာင္ကုိေရာက္တဲ့အခါ ေၾကာင္နက္က်ားဟာ ျပတင္းေပါက္နားကုိ သြားျပီး "သခင္။ အသက္ရွိေသးလား" လုိ႔ ေမးတယ္။ "မေသရုံတမယ္ပါပဲကြယ္" လုိ႔ မာတင္က ေျဖတယ္။ "ငါ ဗုိက္ဆာတယ္။ ဆာလြန္းလုိ႔ ေသရေတာ့မယ္။" <br /><br />"အားတင္းထားပါ သခင္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သခင့္အတြက္ အစားအစာနဲ႔ ေသာက္စရာေတြ ယူခဲ့မယ္။" လုိ႔ နက္က်ားကေျပာျပီး ျပတင္းေပါက္ကေန ခုန္ထြက္လာတယ္။ <br /><br />"ေဟ့ မုိးေမွာင္ ။ တုိ႔သခင္က အစာငတ္ျပီး ေသေတာ့မယ္ကြ။ တုိ႔ ဘာလုပ္ေပးၾကမလဲ။"<br /><br />အပုိင္း(၅)ဇာတ္သိမ္းဆက္ရန္<br /><br />ဘာသာျပန္-အလွတရား</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-1124546015357830243?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-59622025980172219472010-08-12T21:46:00.000-07:002010-08-12T21:49:55.574-07:00ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၃)<div style="text-align: justify;"><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၁)</a><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html"><br />ေမွာ္လက္စြပ္ - အပုိင္း(၂)</a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s1600/gandring_ukplay_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s200/gandring_ukplay_sm.jpg" width="166" /></a></div><br /><br /><br />မာတင္ဟာ ဘုရင္ၾကီးကုိ ေက်းဇူးစကားဆုိျပီး အျပန္လမ္းအတုိင္း လွည့္လာတယ္။ ေနာက္ဆုံး သူ႔ေမြးရပ္ေျမကုိ ျပန္လာတယ္။ သူ႔အေမအုိၾကီးကုိ ေတြ႔ျပီး တစ္သက္ပတ္လုံး ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနေနၾကသတဲ့။ အဲဒီလုိနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ မာတင္ဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႔ သတိရလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အေမကုိ သူတုိ႔ေနထုိင္တဲ့ တုိင္းျပည္ရဲ႔ ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ၾကီးဆီသြားျပီး သမီးေတာ္ေလး ေတာင္းေပးဖုိ႔ ပူဆာသတဲ့။ <br /><br />"မဟုတ္တဲ့ အေတြးေတြ မေတြးစမ္းပါနဲ႔ လူေလးရယ္။ ၀ါးႏုိင္တာထက္ပုိမစားစမ္းပါနဲ႔။ ဘုရင္မင္းတရားၾကီး အမ်က္ေတာ္ရွရင္ ေမေမ တုိ႔ႏွစ္ေယာက္လုံး ေသရလိမ့္မယ္။"<br /><br />"မပူပါနဲ႔ ေမေမရယ္။ စိတ္ခ်လက္ခ်သာသြားျပီး ဘုရင္ၾကီး ဘာျပန္အမိန္႔ေတာ္ခ်သလဲ ေရးမွတ္ေပးခဲ့ပါ"<br />အမယ္အုိၾကီးဟာ ဘုရင္ၾကီးရဲ႔ တုိင္းျပည္ကုိ ထြက္သြားရင္း ခြင့္မရရင္ တက္ခြင့္မရတဲ့ ေတာ္၀င္ေလွကားေပၚ တက္လုိက္တဲ့အခါမွာ အေစာင့္ေတြက ဖမ္းလုိက္သတဲ့။ <br /><br />"ရပ္စမ္း အေမအုိၾကီး။ သင္ဘာလုပ္ေနတယ္ ထင္လဲ။ စစ္သူၾကီးေတြေတာင္ ဒီကုိ အခြင့္မရဘဲ လာရဲတာမဟုတ္ဘူး။"<br /><br />"လႊတ္စမ္းပါ သူငယ္ေတြရဲ႔။ ငါက ဘုရင္ၾကီးနဲ႔ေတြ႔ဖုိ႔လာတာ။ သူ႔သမီးေတာ္ကုိ ငါ့သားနဲ႔ လက္ဆက္ေပးဖုိ႔ လာတာဟဲ့။ မင္းတုိ႔ ငါ့ကုိ တားဖုိ႔ၾကိဳးစားမေနနဲ႔။"<br /><br />အဲဒီလုိ ဆူဆူညံညံ အသံၾကားရတဲ့အတြက္ ဘုရင္ၾကီးက အမယ္အုိၾကီးကုိ သူနဲ႔လာေတြ႔ဖုိ႔ ခုိင္းလုိက္တယ္။<br /><br />အမယ္အုိၾကီးက ဘုရင္ၾကီးကုိ ဦညႊတ္အရုိအေသျပဳလုိက္တယ္။ <br /><br />"သင္ဘာေျပာလုိက္တာလဲ အမယ္ၾကီး"လုိ႔ ဘုရင္က ေမးတယ္။ <br /><br />"အရွင္မင္းျမတ္ရဲ႔ သမီးေတာ္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမရဲ႔ သားေလးနဲ႔ လက္ဆက္ေပးခ်င္လုိ႔ပါ။ သားေလး မာတင္ဟာ အင္မတန္ ဥာဏ္ေကာင္းျပီး လိမ္မာေရးျခားရွိပါတယ္။ အရွင္မင္းၾကီးရဲ႔ သမီးေတာ္ေလးဟာလည္း အင္မတန္လွပ ပါတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးဟာ အင္မတန္လုိက္ဖက္တဲ့ဇနီးေမာင္ႏွံ ျဖစ္ၾကမွာပါ" လုိ႔ အမယ္ၾကီးက ေျပာလုိက္တယ္။<br /><br />"သင္ရူးေနလား အမယ္ၾကီး"လုိ႔ ဘုရင္ၾကီးက ကုန္းေအာ္လုိက္တယ္။ <br /><br />"မရူးပါဘူး အရွင္မင္းျမတ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးမကုိ အေျဖစကားျပန္ၾကားေပးပါ" လုိ႔ အမယ္ၾကီးက ဆုိတယ္။<br /><br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဘုရင္ၾကီးဟာ သူ႔ရဲ႔ အမတ္ေတြ ၀န္ၾကီးေတြကုိ ဆင့္ေခၚလုိက္ျပီး အမယ္ၾကီးရဲ႔ ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပန္ရမလဲလုိ႔ တုိင္ပင္ၾကေစတယ္။ ေနာက္ဆုံး အခုလုိ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္တယ္။ မာတင္ဟာ နန္းေတာ္အေဆာင္ေတြအားလုံးကုိ တစ္ရက္အတြင္း ျပီးေအာင္ေဆာက္ရမယ္။ ျပီးရင္ အဲဒီအေဆာင္ေတြနဲ႔ ဘုရင္ၾကီးရဲ႔ နန္းေတာ္ကုိ ဖန္တံတားတစ္ခုနဲ႔ ဆက္သြယ္ရမယ္။ အဲဒီတံတားရဲ႔ ေဘးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္စီမွာ ေရႊနဲ႔ေငြသစ္သီးပင္ေတြ စုိက္ရမယ္။ ေနာက္ျပီး ဘုံငါးဆင့္ပါတဲ့ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းတစ္ခု ေဆာက္ရမယ္။ တကယ္လုိ႔ အမယ္အုိၾကီးရဲ႔ သားက အဲဒါေတြလုပ္ႏုိင္ရင္ သူဟာ တကယ္ကုိ ေတာ္တဲ့သူငယ္ျဖစ္ျပီး မင္းသမီးေလးနဲ႔ လက္ဆက္ဖုိ႔ သင့္တယ္။ တကယ္လုိ႔ မလုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ဦးစလုံး ေခါင္းျဖတ္ျပီး အသတ္ခံရမယ္လုိ႔ အေၾကာင္းျပန္လုိက္တယ္။<br /><br />ည သန္းေခါင္ေရာက္တဲ့အခါမွာ မာတင္ဟာ အိပ္ရာထဲက ထလာျပီး ျခံထဲကုိဆင္းသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္စြပ္ကုိ၀တ္လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ လူငယ္ ၁၂ ေယာက္ဟာ တမုဟုတ္ခ်င္းေပၚလာတယ္။ သူတုိ႔က "ဘာအလုိရွိပါသလဲ သခင္မာတင္"လုိ႔ ေမးၾကတယ္။ <br /><br />"ေဟာဒီေနရာမွာ နန္းေတာ္ၾကီးတစ္ခု ေဆာက္လုပ္ေပးပါ။ ကၽြႏု္ပ္ရဲ႔ နန္းေတာ္ကုိ ဘုရင္ၾကီးရဲ႔ နန္းေတာ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ဖန္စၾကၤံ ထုိးေပးပါ။ အဲဒီစၾကၤံရဲ႔ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ ေရႊေငြ သစ္သီးပင္ေတြ စုိက္ထူေနပါေစ။ အဲဒီသစ္ပင္ေတြရဲ႔ အကုိင္းေတြေပၚမွာ ငွက္ကေလးေတြ ေတးဆုိၾကပါေစ။ ဘုံငါးဆင့္ရွိတဲ့ မဂၤလာအခမ္းအနားျပဳဖုိ႔ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းလည္း ေဆာက္လုပ္ေပးပါ။" လုိ႔ မာတင္က ေစခုိင္းလုိက္သတဲ့။ "နံနက္မုိးေသာက္ အလင္းမေရာက္ခင္ အျပီးသတ္ေပါက္ေျမာက္ေစရပါမယ္" လုိ႔ လူငယ္၁၂ ဦးက ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ဟာ လက္သမားေတြအားလုံးနဲ႔ အလုပ္သမားေတြ အားလုံးကုိ ေခၚျပီး ညတြင္းခ်င္းအလုပ္ေတြ လုပ္လုိက္ၾကတာ မနက္လင္းေတာ့ ျပီးပါေလေရာ။ မာတင္လည္း အိပ္ရာကႏုိးေရာ နန္းေတာ္ေရာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေရာ၊ ဖန္စၾကၤံေရာ၊ ေရႊေငြ သစ္ပင္ေတြေရာ အားလုံးအဆင္သင့္ပဲ ျဖစ္ေနသတဲ့။ ဘုရင္ၾကီးက သူ႔ရဲ႔ ေလသာေဆာင္ကေန မွန္ေျပာင္းနဲ႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရႈေတာ္ မူလုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူခုိင္းထားသလုိ တေသြမတိမ္း ေဆာင္ရြက္ထားတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႔ လွပတဲ့ မင္းသမီးေလးကုိ လက္ထပ္ဖုိ႔ အသင့္ျပင္ထားဖုိ႔ အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္လုိက္တယ္။ <br /><br />"ကုိင္းၾကည့္စမ္းပါ့။ ငါကုိယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႔ သမီးေတာ္ကေလးကုိ ေတာင္သူမိလကၡဳမ်ိဳးရုိးက သားတစ္ပါးနဲ႔ ေပးစားမယ္လုိ႔ လားလားမွ မၾကံစည္မစဥ္းစား မိခဲ့ဘူး။ ခုေတာ့လည္း အင္း နဖူးစာ.. နဖူးစာ။"<br /><br />မင္းသမီးကေလးက ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြ ၀တ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မာတင္ဟာ ျခံ၀င္းထဲကုိ ဆင္းသြားျပီး သူ႔ရဲ႔ ေမွာ္လက္စြပ္ကုိ တျခားလက္မွာ ေျပာင္း၀တ္လုိက္တယ္။ "လူငယ္ ဆယ့္ႏွစ္ဦး ေပၚလာျပီး ဘာကုိအလုိရွိပါသလဲ သခင္"လုိ႔ ေမးၾကတယ္။ ကၽြႏု္ပ္ကုိ လူၾကီးလူေကာင္းေတြ ၀တ္တဲ့ ၀တ္ရုံရွည္တစ္ထည္ ၀တ္ေပးျပီး ျမင္းေျခာက္ေကာင္ကတဲ့ ေရႊျမင္းလွည္းတစ္စီး လုပ္ေပးပါ။<br /><br />"ေကာင္းပါျပီသခင္။"<br /><br />မ်က္စိတ္တမွိတ္အတြင္း မာတင္ဟာ ၀တ္ရုံရွည္ၾကီး ဆင္ျမန္းျပီးသား ျဖစ္သြားတယ္။ ၀တ္ရုံရွည္ၾကီးဟာ သူနဲ႔လုိက္ဖက္ျပီး တုိင္းျပီးခ်ဳပ္ထားသလုိပဲ ကုိယ္မွာသပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ျပီး ေဘးဘယ္ညာကုိ ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါမွာ အလြန္ၾကြရြတဲ့ ျမင္းၾကီးေျခာက္ေကာင္က ထားတဲ့ ေရႊရထားၾကီးတစ္စင္းကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ <br /><br />သူက ျမင္းရထားေပၚတက္လုိက္ျပီး ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းဆီ ေမာင္သြားလုိက္တယ္။ လူေတြေရွ႔မွာ ပိတ္ေနရင္ ေခါင္းေလာင္းေတြက အလုိအေလ်ာက္ တီးေပးတဲ့အတြက္ လူေတြက လမ္းဖယ္ေပးေလ့ရွိၾကတယ္။<br /><br />လူအုပ္ၾကီးရဲ႔ ေနာက္မွာ သူတုိ႔သမီး ကေလးနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ ရံေရြေတာ္ေတြ၊ ေမာင္းမ မိႆံေတြ ၊ ေနာက္ျပီး ဘုရင္မင္းျမတ္ၾကီးနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ မွဴးၾကီးမတ္ရာေတြကုိ ေတြ႔ရတယ္။ မာတင္ဟာ မင္းသမီးကေလးရဲ႔ လက္ကုိ တယုတယကုိင္ျပီး ထုံးတန္းစဥ္လာအတုိင္း ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းမွာ လက္ထပ္ပြဲကုိ က်င္းပၾကတယ္။ ဘုရင္မင္းျမတ္က သူ႔သမီးေတာ္ေလးကုိ လက္၀တ္ရတနာေတြ လက္ဖြဲ႔ျပီး သားမက္အတြက္ နန္းေတာ္ငယ္တစ္ခု လက္ဖြဲ႔တယ္။ ေနာက္ျပီး ကမာၻတလႊားက လက္ထပ္ပဲြကုိ တက္လာတဲ့လူေတြအတြက္ စားပြဲေသာက္ပြဲၾကီး တည္ခင္းျပီး ဧည့္ခံသတဲ့။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-5962202598017221947?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-48442299113309874472010-08-10T05:39:00.000-07:002010-08-10T05:41:07.146-07:00ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၂)<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s1600/gandring_ukplay_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s200/gandring_ukplay_sm.jpg" width="166" /></a></div><br /><br /><a href="http://forchildrenmm.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">ေမွာ္လက္စြပ္ -အပုိင္း (၁)</a><br /><br /><br />မာတင္က အလုပ္ကမ္းလွမ္းတဲ့ လူၾကီးရဲ႔ စကားကုိ သေဘာက်ျပီး သုံးႏွစ္သုံးမုိးလုံး အဲဒီလူၾကီးဆီမွာ အလုပ္လုပ္ေပးသတဲ့။ သုံးႏွစ္အခ်ိန္ေစ့သြားေတာ့ သူ႔အလုပ္ရွင္က "ကဲ မာတင္ေရ မင္းအတြက္ ဆုလာဒ္ လာထုတ္လွည့္" လုိ႔ေျပာျပီး သူ႔ကုိ ဂုိေထာင္တစ္ခုထဲ ေခၚသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီဂုိေထာင္ ေထာင့္မွာ ေထာင္ထားတဲ့ အိတ္ႏွစ္လုံးကုိ ျပျပီး ၾကိဳက္တဲ့တစ္လုံးကုိ ယူသြားလုိ႔ ေျပာသတဲ့။ အိတ္ႏွစ္လုံးအနက္ အိတ္တစ္လုံးထဲမွာ ေငြဒဂၤါးျပားေတြထည့္ထားျပီး အျခားတစ္လုံးမွာေတာ့ သဲေတြထည့္ထားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မာတင္က စဥ္းစားတယ္။ <br /><br />"အင္း မ်က္ျမင္အရေတာ့ ေဟာဒီေငြအိတ္က ပုိတန္ဖုိးၾကီးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ သဲအိတ္ကုိပဲ ယူျပီး ဘာေတြဆက္ျဖစ္သလဲ ၾကည့္ဦးမွပဲ"လုိ႔ စဥ္းစားျပီး "ကၽြန္ေတာ္ သဲေလးေတြ ျဖည့္ထားတဲ့ အိတ္ကုိ ယူပါရေစခင္ဗ်ာ"လုိ႔ ေျပာသတဲ့။ <br /><br />"ၾကိဳက္တာကုိသာ ေပါ့ကြာ။ ေငြၾကိဳက္ရင္ ေငြအိတ္၊ သဲအိတ္ကုိၾကိဳက္ရင္ သဲအိတ္ကုိသာ ယူပါေတာ့။"<br /><br />မာတင္ဟာ သဲအိတ္ကေလးကုိ ထမ္းျပီး ေနာက္ထပ္ အလုပ္တစ္ခုကုိ ရွာဖုိ႔ ထြက္သြားျပန္သတဲ့။ ေနာက္ဆုံးသြားရင္း သြားရင္းနဲ႔ သူဟာ အလြန္နက္ရႈိင္းတဲ့ ေတာအုပ္ၾကီးထဲ ေရာက္သြားသတဲ့။ ေတာအုပ္ရဲ႔ အလယ္တည့္တည့္မွာ ေျမကြက္လပ္ေလးတစ္ခု ရွိေနျပီး အဲဒီမွာ မီးပုံၾကီးတစ္ခုကုိ ေတြ႔ရသတဲ့။ မီးပုံၾကီးထဲမွာ ေျပာမျပႏုိင္ေလာက္ေအာင္ လူမတူ နတ္မမွ် အလြန္လွပတဲ့ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ ထုိင္ေနတယ္တဲ့။ အဲဒီမိန္းမပ်ိဳေလးက မာတင္ကုိ ေခၚလုိက္တယ္။ <br /><br />"မုဆုိးမၾကီးရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာသား မာတင္ေရ။ သင္ ကံေကာင္းခ်င္ရင္ ကၽြန္မကုိ ကယ္ပါ။ မီးေတာက္ေတြကုိ ရွင္သုံးႏွစ္သုံးမုိး အလုပ္လုပ္ျပီးမွ ရလာတဲ့ သဲနဲ႔ပက္ျပီး ျငိမ္းသတ္ေပးပါ။"<br /><br />"အင္းေလ..တစ္ေယာက္ေယာက္ ကုိ ကူညီရတာ ျမတ္ပါတယ္ေလ၊ သဲဟာ ဒီေလာက္ အဖုိးမတန္ပါဘူး"လုိ႔ မာတင္က ေတြးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူက သဲအိတ္ကုိ ၾကိဳးျဖည္ျပီး မီးေတာက္ေတြေပၚ သဲေတြ ေလာင္းခ်လုိက္တယ္။ မီးေတြက ခ်က္ခ်င္းကုိ ျငိမ္းသြားတယ္တဲ့။ လွပတဲ့ မိန္းမပ်ိဳဟာ ေျခေထာက္နဲ႔ ေျမၾကီးထိတယ္ဆုိရင္ပဲ ေျမြတစ္ေကာင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားျပီး မာတင္ကုိ ေျခေထာက္ကေန လည္ပင္းထိေရာက္ောအင္ ရစ္ပတ္လုိက္တယ္။ မာတင္က ေၾကာက္ရြံ႔တုန္လႈပ္သြားတဲ့အတြက္ မေၾကာက္ပါနဲ႔လုိ႔ ေျမြက ေျပာတယ္။ <br /><br />"ကုိးသုံးလုံး ႏုိင္ငံေတာ္က တစ္ဆယ္သုံးလုံး မင္းေနျပည္ေတာ္ကုိ ေရာက္ေအာင္ သြားပါ။ ကၽြန္မရဲ႔ အေဖဟာ ဘုရင္မင္းျမတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္ အဲဒီကုိေရာက္ရင္ သူက ေရႊေငြေတြနဲ႔ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြ ကမ္းလွမ္းပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါေတြ တစ္ခုမွ မယူပါနဲ႔။ သူ႔လက္သန္းမွာ စြပ္ထားတဲ့ လက္စြပ္ကေလးတစ္ကြင္းကုိပဲ ေတာင္းပါ။ အဲဒါဟာ သာမန္လက္စြပ္မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလက္စြပ္ကုိ စြပ္လုိက္တာနဲ႔ လူ၁၂ ေယာက္ေပၚလာျပီး ရွင္ခုိင္းသမွ်ကုိ လုပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။"<br /><br />မာတင္ဟာ သြားရင္းသြားရင္း တစ္ဆယ္သုံးလုံး ေနျပည္ေတာ္ကုိေရာက္တဲ့အခါမွာ အလြန္ၾကီးမားတဲ့ ေက်ာက္တုံးၾကီး တစ္တုံးကုိေတြ႔လုိက္သတဲ့။ အဲဒီမွာတင္ ေျမြဟာ သူ႔ရဲ႔ လည္ပင္းေပၚက ခုန္ဆင္းျပီး ေျမၾကီးကုိ ထိတယ္ဆုိရင္ပဲ လွပတဲ့ မိန္းမပ်ိဳကေလး ျပန္ျဖစ္သြားသတဲ့။ လုိက္ခဲ့လုိ႔ ေခၚျပီး မိန္းမပ်ိဳကေလးဟာ မာတင္ကုိ ေက်ာက္တုံးေအာက္က လမ္းကေလးအတုိင္း ၀င္သြားတယ္။ အေတာ္ၾကာၾကာ ေလွ်ာက္ျပီးတဲ့အခါ အလင္းေရာင္တစ္ခု ထြက္ေပၚေနတဲ့နားကို ေရာက္သြားသတဲ့။ ေနာက္ဆုံး သူတုိ႔ဟာ က်ယ္ျပန္တဲ့ ေကာင္ကင္ၾကီးေအာက္က ေျမျပင္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ အဲဒီေပၚမွာ အလြန္ထူးျခားဆန္းက်ယ္တဲ့ ရဲတုိက္ၾကီးတစ္လုံးလည္းရွိတယ္။ အင္း ဟုတ္တယ္။ အဲဒါဟာ မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႔ ဖခင္ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနတဲ့ တစ္ဆယ္သုံးလုံးလုိ႔ အမည္တြင္တဲ့ ေျမေအာက္ မင္းေနျပည္ေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သူတုိ႔ႏွစ္ဦးဟာ ေက်ာ္တုံးျဖဴ နန္းေတာ္ထဲကုိ ၀င္သြားတဲ့အခါမွာ ဘုရင္ၾကီးက ေႏြးေထြးစြာ ၾကိဳဆုိပါသတဲ့။ <br /><br />"လာပါဦး သမီးေတာ္ေလး..။ ဒီေလာက္ႏွစ္အၾကာၾကီး သမီးေတာ္ေလး ဘယ္ေတြေလွ်ာက္သြားေနတာလဲကြယ္" လုိ႔ တစ္ဆယ္သုံးလုံး ဘုရင္ၾကီးက ေမးတယ္။<br /><br />"ဖခမည္းေတာ္ဘုရား။ သမီးေတာ္ေလးရဲ႔ အသက္ကုိ ေဟာဒီ လုလင္ပ်ိဳေလးက ကယ္တင္ခဲ့တာပါ။ သူကပဲ ေဟာဒီတုိင္းျပည္ကုိ ျပန္ေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးခဲ့တာပါ" ဘုရား လုိ႔ တစ္ဆယ္သုံးလုံး မင္းသမီးေလးက ရုိေသစြာ ေလွ်ာက္တင္တယ္။<br /><br />"ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္ အေမာင္လုလင္၊ အသင္အလုိရွိသေလာက္ ေရႊေငြ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြ ယူသြားပါ" လုိ႔ ဘုရင္ၾကီးက အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္လုိက္တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ မာတင္က ျပန္ေျဖတယ္။ <br /><br />"အရွင္မင္းၾကီး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးဟာ ေရႊေငြ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြကုိ အလုိမရွိပါဘူး။ အရွင္မင္းၾကီးရဲ႔ လက္သန္းေတာ္က လက္စြပ္ကေလးကုိပဲ ေပးသနားေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးဟာ တစ္ေကာင္ၾကြက္ တစ္မ်က္ႏွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္မင္းၾကီး ေပးသနားတဲ့ လက္စြပ္ကေလးကုိ ယူျပီး လက္ထပ္ရမယ့္ ဇနီးကေလးရေအာင္ ၾကံစည္ေဆာင္ရြက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "<br /><br />"ေကာင္းျပီ ေကာင္းျပီ။ ယူသြားေပေတာ့ ေမာင္မင္း။ ဒါေပမယ့္ ဒီလက္စြပ္ရွိတာကို ဘယ္သူ႔မွ ေျပာမျပေလနဲ႔။ လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ကုိ ေျပာျပတယ္ဆုိတာ အႏၲရာယ္ အင္မတန္ရွိတဲ့ ကိစၥကြယ့္။"<br /><br />မာတင္ဟာ ဘုရင္ၾကီးကုိ ေက်းဇူးစကားဆုိျပီး အျပန္လမ္းအတုိင္းလွည့္လာတယ္။<br /><br /><br />အပုိင္း (၃) ဆက္ရန္<br /><br />ဘာသာျပန္အလွတရား<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-4844229911330987447?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-68646139808005953642010-08-09T07:26:00.000-07:002010-08-09T07:26:47.278-07:00ေမွာ္လက္စြပ္-အပုိင္း(၁)<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s1600/gandring_ukplay_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TGAP72MAw7I/AAAAAAAABG0/Cs0Wcx3PSMI/s200/gandring_ukplay_sm.jpg" width="166" /></a></div>တစ္ခုေသာ တုိင္းျပည္၊ တစ္ခုေသာ ေဒသမွာ တစ္ခါက အဘုိးအုိ အဘြားအုိ လင္မယားနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သားကေလးျဖစ္တဲ့ မာတင္ တုိ႔ ေနထုိင္ၾကတယ္။ အဘုိးအုိဟာ အမဲလုိက္မုဆုိးၾကီး တစ္ဦးျဖစ္သတဲ့။ တိရစၧာန္ကေလးေတြ ငွက္ကေလးေတြကုိ ဖမ္းျပီး သူ႔မိသားစုကုိ ေကၽြးခဲ့ရတာေပါ့။ အသက္အရြယ္ အုိမင္းလာတဲ့ တစ္ေန႔မွာေတာ့ အဘုိးအုိဟာ ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္တဲ့။ ေနမေကာင္းျဖစ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္ သားျဖစ္သူ မာတင္နဲ႔ သူ႔ဇနီးျဖစ္သူကုိ ေလာကၾကီးထဲ ထီးထီးၾကီးထားခဲ့ျပီး မရဏေသမင္းေခၚရာေနာက္ လုိက္သြားရေတာ့တယ္။<br /><br />က်န္ရစ္သူ မိသားစုဟာ ၀မ္းနည္းပူေဆြးျပီး ငုိေၾကြးၾကတာေပ့ါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမတတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။ မ်က္ရည္ေတြဟာ ေသျခင္းတရားဆီ ေရာက္သြားျပီျဖစ္တဲ့ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြကုိ ျပန္ဆြဲေခၚႏုိင္စြမ္းမွ မရွိဘဲကုိး။ အဲဒီလုိနဲ႔ ရက္သတၱတစ္ပါတ္ ေလာက္ ၾကာျမင့္တဲ့အခါမွာ မာတင္တုိ႔သားအမိရဲ႔ ကုန္ေလွာင္ရုံထဲထည့္ထားတဲ့ အစားအစာေတြအားလုံး ကုန္သြားတယ္တဲ့။ စားစရာမရွိေတာ့ဘူး ဆုိတာကုိ သိရေတာ့ အမယ္အုိၾကီးဟာ စားစရာ၀ယ္ဖုိ႔ ပုိက္ဆံလုိတယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္လာတယ္တဲ့။ သူ႔ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အဘုိးအုိက မေသမီမွာ ဇနီးနဲ႔ သားကေလးအတြက္ ရူဘယ္ ေငြႏွစ္ရာခ်န္ထားခဲ့တယ္။ အမယ္အုိက အဲဒီပုိက္ဆံေသတၱာေလးကုိ တု႔ံဆုိင္းတုံ႔ဆုိင္းနဲ႔ ဖြင့္လုိက္တယ္။ ပုိက္ဆံကုိ မသုံးခ်င္ရွာဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔အစားအေသာက္ စားဖုိ႔လုိအပ္တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူက ပုိက္ဆံတစ္ရာကုိ ေရတြက္ျပီး သူ႔သားကုိေပးလုိက္တယ္။ <br /><br />"ေရာ့ကြယ္၊ လူကေလး မာတင္၊ ဒီေငြတစ္ရာကုိ ယူသြား။ အိမ္နီးခ်င္းေတြဆီက ျမင္းတစ္ေကာင္ကုိ ငွားစီးသြားျပီး ျမိဳ႔မွာ ေစ်း၀ယ္ခ်ည္ကြယ္။ ဒါမွ တုိ႔ ဒီတစ္ေဆာင္းကုန္ေအာင္ ၾကိတ္မွိတ္သည္းခံစားေသာက္ျပီး ေႏြဦးေလာက္ေရာက္တဲ့အထိ ခံႏုိင္ရည္ရွိမွာ။ ေႏြဦးေရာက္ရင္ေတာ့ အလုပ္အကိုင္ေလး ဘာေလး ရေကာင္းပါရဲ႔။"<br /><br />မာတင္ဟာ သူ႔အိမ္နီးခ်င္းေတြဆီက ျမင္းနဲ႔လွည္းကုိ ငွားျပီး ျမိဳ႔တက္သြားတယ္တဲ့။ ေစ်းထဲမွာ သားသတ္တန္းကုိ ျဖတ္သြားတဲ့အခါ ဆူညံဆူညံျဖစ္ေနတဲ့ လူအုပ္စုၾကီးတစ္ခုကုိ ျမင္လုိက္သတဲ့။ ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလဲဆုိျပီး သြားၾကည့္တဲ့အခါမွာ သားသတ္သမားေတြဟာ အမဲလုိက္ေခြးတစ္ေကာင္ကုိ ဖမ္း၊ တုိင္မွာခ်ည္ထားျပီးေတာ့ အဲဒီေခြးကေလးကုိ တုတ္ေတြနဲ႔ ၀ုိင္းရုိက္ေနၾကတယ္။ ေခြးကေလးက နာက်င္လြန္းရွာလုိ႔ အျမီးကုိကုပ္ရင္း တကိန္ကိန္ေအာ္ျပီး ပတ္ေျပးေနတာေပါ့။ မာတင္က သားသတ္သမားေတြနားကုိ သြားလုိက္ျပီး <br /><br />"ဒီသနားစရာ ေခြးေလးကုိ မသနားဘဲ ဘာလုိ႔ရုိက္ေနရတာလဲ" <br /><br />လုိ႔ ေမးလုိက္တယ္။<br /><br />သားသတ္သမားေတြက "ဒီေခြးအေၾကာင္းေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ကြာ။ ဒင္းဒါနဲ႔ပဲထုိက္တယ္။ အသားတုံးၾကီးတစ္တုံးလုံးကုိ ခုိးသြားတာေလ" လုိ႔ေျဖၾကတယ္။<br /><br />"ရပ္လုိက္ပါ အစ္ကုိတုိ႔ရယ္၊ မရုိက္ပါနဲ႔ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဒီေခြးေလး ေရာင္းပါ" လုိ႔ မာတင္က ေအာ္ေျပာလုိက္တယ္။ <br /><br />"မင္းေက်နပ္ရင္၀ယ္ေပါ့။ တုိ႔ကေတာ့ ရူဘယ္ေငြ တစ္ရာရရင္ ေရာင္းမယ္။" လုိ႔ သားသတ္သမားတစ္ဦးက ေျပာတယ္။ <br /><br />မာတင္က ရူဘယ္တစ္ရာကုိ ထုတ္ေပးျပီး ေခြးေလးကုိ ၾကိဳးျဖည္ေပးျပီး သူနဲ႔အတူေခၚသြားတယ္။ ေခြးေလးဟာ အျမီးေလးတနံ႔နံ႔နဲ႔ သူ႔သခင္အသစ္ရဲ႔ လက္ကုိ လွ်ာေလးနဲ႔ရုိက္ေပးရင္း လုိက္သြားသတဲ့။ မာတင္က သူ႔အသက္ကုိ ကယ္ခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ နားလည္တာကုိး။<br /><br />မာတင္အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔အေမက "သားေလး ဘာ၀ယ္လာသလဲ ေဟ့"လုိ႔ ေမးတာေပါ့။ "ကံေကာင္းျခင္းရဲ႔ အစေလးတစ္ခု ၀ယ္ခဲ့ပါတယ္အေမ"လုိ႔ မာတင္က ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ <br /><br />"မဟုတ္တာေတြ ေျပာမေနစမ္းနဲ႔ ေကာင္ကေလး။ ဘာက ကံေကာင္းတာလဲ။" <br /><br />" ေခြးကေလးမုိးေမွာင္ကုိ ေျပာတာပါ အေမရယ္" လုိ႔ ေခြးကေလးကုိ လက္ညွိဳးထုိးျပရင္း မာတင္ကျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ <br /><br />"ဒါပဲလား" <br /><br />"ပုိက္ဆံမေလာက္လုိ႔ စားစရာမ၀ယ္ခဲ့ႏုိင္တာပါ အေမရယ္၊ ပုိက္ဆံတစ္ရာက ေခြးေလးကုိ၀ယ္လုိက္တာနဲ႔ ကုန္သြားလုိ႔ပါ" <br /><br />အဲလုိၾကားလုိက္ေတာ့ အဘြားအုိက သူ႔သားကုိဆူတာေပါ့။ <br /><br />"တုိ႔မွာ စားစရာဘာမွမရွိေတာ့ဘူးဟဲ့။ ငါ့မွာ ဂ်ဳံမႈန္႔ေလးေတြ ျခစ္ျခဳပ္ရွာေဖြျပီး ေပါင္မုန္႔ေလးတစ္ခု ဖုတ္ထားရတယ္။ မနက္ျဖန္ဆုိရင္ ဘာမွစားဖုိ႔ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။"<br /><br />ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ သူ႔အေမက ေနာက္ထပ္ ရူဘယ္တစ္ရာကုိ ထုတ္ျပီး သူ႔သားကုိေပးတယ္။ <br /><br />"ျမိဳ႔ကုိသြားျပီး စားေသာက္စရာေလး သြား၀ယ္ေနာ္ သားေလး။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ပုိက္ဆံကုိ အလကား မသုံးပစ္နဲ႔ေနာ္" <br /><br />ျမိဳ႔ေရာက္သြားေတာ့ ဟုိလမ္း၀င္ဒီလမ္းထြက္နဲ႔ လုပ္ေနတုန္း မာတင္ဟာ ေကာင္ေလးတစ္ေကာင္ကုိ ေတြ႔တယ္။ ေကာင္ေလးက ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္ကုိ ၾကိဳးနဲ႔ခ်ည္ျပီး ျမစ္ကမ္းဘက္ကုိ ေခၚသြားတာကုိ ေတြ႔တယ္တဲ့။ <br /><br />"ရပ္ပါဦး"လုိ႔ မာတင္က အဲဒီ ေကာင္ေလးကုိ ေျပာလုိက္တယ္။ "ေၾကာင္ကုိ ဘယ္ေခၚသြားမလုိ႔လဲဗ်။"<br /><br />"ေရႏွစ္သတ္ပစ္မလုိ႔ကြ။ ဒီေကာင္က ငါတုိ႔စားပြဲေပၚက မုန္႔တစ္ခ်ပ္လုံးကုိ ခုိးသြားတာ။" <br /><br />" ေရမႏွစ္ပါနဲ႔ ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းပါ။"<br /><br />"ေက်နပ္ရင္ ၀ယ္ေလ။ ရူဘယ္တစ္ရာက်မယ္။" <br /><br />မာတင္က ႏွစ္ၾကိမ္ေတာင္ မစဥ္းစားဘူး။ ပုိက္ဆံကုိဆြဲထုတ္ျပီး အဲ့ေကာင္ေလးကုိ ေပးလုိက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ေၾကာင္ကုိ အိတ္ထဲေကာက္ထည့္ျပီး အိမ္ျပန္လာတာေပါ့။ <br /><br />"ဘာ၀ယ္ခဲ့သလဲ လူကေလး" လုိ႔ သူ႔အေမကေမးသတဲ့။<br />"ေၾကာင္နက္က်ား ကေလးပါ အေမ" <br /><br />"ဒါပဲလား"<br /><br />"ပုိက္ဆံရွိေသးရင္ေတာ့ စားစရာေတြ ၀ယ္လာမိမွာေပါ့ အေမ။ ပုိက္ဆံကုန္သြားလုိ႔ပါ။" <br /><br />"ဟယ္... နင္ေတာ္ေတာ္ဆုိးေနပါလား။" လုိ႔ အမယ္အုိက ေအာ္လုိက္တယ္။ "ခုခ်က္ခ်င္း အိမ္ကထြက္ျပီး တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီမွာ စားစရာသြားေတာင္းေခ်" လုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။<br /><br />မာတင္ဟာ အိမ္ကထြက္သြားျပီး တျခားရြာတစ္ရြာမွာ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ လုိက္ရွာသတဲ့။ သူ႔ရဲ႔ ေခြးကေလး မုိးေမွာင္နဲ႔ ေၾကာင္ကေလး နက္က်ားတုိ႔ကုိပါ ေခၚသြားတာေပါ့။ လမ္းမွာ သူက လူၾကီးတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔တယ္။<br />အဲဒီလူၾကီးက"ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ သား" လုိ႔ ေမးသတဲ့။ <br /><br />"အလုပ္သြားရွာမလုိ႔ပါ ခင္ဗ်" <br /><br />"ဒါျဖင့္ ဦးဆီမွာ အလုပ္လာလုပ္ပါလား။ ဦးက လခကုိ တရားေသမသတ္မွတ္ထားဘူး။ ဦးဆီမွာ သုံးႏွစ္အလုပ္ေကာင္းေကာင္း လုပ္ေပးတဲ့သူမွန္သမွ်ကုိ ပစၥည္းႏွစ္မ်ိဳးထဲက တစ္မ်ိဳးကုိေရြးခုိင္းျပီးမွ သူေရြးတဲ့အတုိင္း ေပးေလ့ရွိတယ္"<br /><br /><br />အပုိင္း(၂) ဆက္ရန္-<br /><br />ဘာသာျပန္-အလွတရား<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-6864613980800595364?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-19732329072603464202010-07-28T13:59:00.000-07:002010-07-28T22:05:05.302-07:00ပန္းနီနီ<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TFCUV3cYXUI/AAAAAAAABGs/Fmw_mbpi_OY/s1600/CrimsonFLower10x10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TFCUV3cYXUI/AAAAAAAABGs/Fmw_mbpi_OY/s320/CrimsonFLower10x10.jpg" width="320" /></a></div>တစ္ခါတုန္းက ဟုိးအလြန္ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားတဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံမွာ ကုန္သည္ၾကီးတစ္ဦးနဲ႔ သမီးသုံးဦး ေနထုိင္ၾကသတဲ့။ တစ္ေန႔မွာ ကုန္သည္ၾကီးဟာ ခရီးရွက္ရွည္ထြက္ဖုိ႔ ထုပ္ပုိး ျပင္ဆင္ေနရင္း အဲဒီခရီးကျပန္လာရင္ ဘာလက္ေဆာင္၀ယ္ခဲ့ရမယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းတဲ့ သမီးေတာ္ေလးေတြကုိ ေမးျမန္းပါသတဲ့။ အဲဒီလုိေမးျမန္းလုိက္ေတာ့ သမီးအၾကီးျဖစ္တဲ့သူက ေရႊသရဖူ တစ္လုံး၀ယ္ခဲ့ဖုိ႔ မွာျပီး သမီးအလတ္ကေတာ့ ေၾကးမုံတစ္ခ်ပ္၀ယ္ေပးဖုိ႔ ပူဆာတယ္တဲ့။ သမီးေတာ္ အငယ္ဆုံး အေထြးဆုံးေလးကေတာ့ အနီေရာင္ရဲရဲ စကားလက္ပန္းကေလး တစ္ပြင့္ပဲ ၀ယ္ခဲ့ေပးဖုိ႔ ေျပာရွာတယ္။<br /><br />အဲဒီလုိနဲ႔ ကုန္သည္ၾကီး ခရီးထြက္သြားပါေလေရာ ဆုိပါေတာ့။ လမ္းခရီးမွာ သမီးေတာ္ေလးေတြမွာလုိက္တဲ့ လက္ေဆာင္ ပစၥည္းေတြကုိ မေမ့မေလ်ာ့ လုိက္ရွာတဲ့အခါ ေရႊသရဖူတစ္လုံးနဲ႔ ေၾကးမုံေကာင္းေကာင္း တစ္ခုစီကုိေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ရွာေတြ႔ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ တတိယလက္ေဆာင္ျဖစ္တဲ့ စကားလက္ပန္းကေလးကုိေတာ့ ရွာမေတြ႔ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ကုန္သည္ၾကီးဟာ သမီးေထြးေလး မွာလုိက္တဲ့ စကားလက္ ပန္းကေလးကုိ ေနရာအႏွံ႔လုိက္ရွာရင္း ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူဟာ ေမွာ္ေတာအုပ္ၾကီးတစ္ခုဆီ ေရာက္သြားတယ္။ ေမွာ္ေတာအုပ္ၾကီးထဲ စမ္းတ၀ါး၀ါး ၀င္သြားရင္း ေတာနက္တစ္ေနရာမွာ နန္းေတာ္ၾကီးတစ္လုံးကုိ ေတြ႔ရတယ္တဲ့။ နန္းေတာ္ၾကီးရဲ႔ ျခံ၀င္းတစ္ေနရာမွာ အလြန္လွပတဲ့ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ ပြင့္ေနတာကုိပါ သတိျပဳမိလုိက္တယ္။ သိပ္လွလြန္းတဲ့ ပန္းပြင့္ကေလးတဲ့။ သိပ္လွလြန္းလုိ႔ ပန္းပြင့္ကေလးကုိ အနားကပ္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္လုိက္မိတယ္။ အဲဒီလုိ အနီးကပ္ ၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ပန္းပြင့္ကေလးဟာ သူ႔သမီးအငယ္ဆုံးေလး မွာလုိက္တဲ့ စကားလက္ပန္းကေလး ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ရေတာ့တာေပါ့။ ကုန္သည္ၾကီးက အဲဒီပန္းကေလးကုိ ဂရုတစုိက္နဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ခူးလုိက္သတဲ့။ အဲဒီလုိခူးလိုက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ေမြးရွည္စုတ္ဖြားနဲ႔ ရုပ္ဆုိးဆုိး ၀က္၀ံၾကီးတစ္ေကာင္ဟာ ကုန္သည္ၾကီးေဘးနား ဘြားကနဲ ေပၚလာျပီး ဒီစကားလက္ပန္းနီနီကုိ လုိခ်င္ရင္ ကုန္သည္ၾကီးဟာ သမီးေတာ္ သုံးပါးထဲက တစ္ပါးကုိ သူနဲ႔အတူေနထုိင္ဖုိ႔ လႊတ္ေပးရမယ္လုိ႔ ေျပာဆုိပါသတဲ့။<br /><br />ကုန္သည္ၾကီးက ၀က္၀ံၾကီးကုိ ကတိေပးထားခဲ့ျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ၀က္၀ံၾကီးနဲ႔ ဘယ္သူသြားေနမလဲလုိ႔ သမီးေတာ္သုံးပါးကုိ ေမးျမန္းရေတာ့တာေပါ့။ စကားလက္ပန္းကေလးကုိ ရတဲ့ သမီးေထြးေလးက ၀က္၀ံၾကီးဆီ သြားေနဖုိ႔ သေဘာတူရွာသတဲ့။ မိန္းကေလးဟာ ေမွာ္ေတာအုပ္ၾကီးထဲ ၀င္သြားရင္း နန္းေတာ္ၾကီးကုိ ေတြ႔သြားတယ္။ အဲဒီနန္းေတာ္ၾကီးမွာ သမီးေထြးေလးဟာ ရက္ေပါင္းလေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ေနမိသတဲ့။ နန္းေတာ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ၀က္၀ံၾကီးက သူရွိေနတာကုိ သမီးေထြးေလး မသိေစဘဲ အၾကင္နာလႊမ္းတဲ့ လက္ေဆာင္မြန္ေတြကုိ သမီးေထြးေလးဆီ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း ေပးဆက္ေနတယ္။ သမီးေထြးေလးဟာ လက္ေဆာင္မြန္ေတြ ဆက္သေနတဲ့ မျမင္ဖူးတဲ့ မိတ္ေဆြေလးအေပၚ ခ်စ္ခင္စိတ္ေတြ ၀င္လာတာေပါ့။ ေတြ႔ခ်င္ျမင္ခ်င္စိတ္လည္း ျပင္းျပလာသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန႔မွာ သမီးေထြးေလးဟာ လက္ေဆာင္ပ႑ာ ဆက္သသူ မိတ္ေဆြေလးကုိ သူ႔ဆီလာေတြ႔ဖုိ႔ ေတာင္းပန္လုိက္သတဲ့။ အဲ.. ေတာင္းပန္ခ်က္အတုိင္း ၀က္၀ံၾကီးက လာေတြ႔တဲ့အခါမွာေတာ့ အလြန္ႏူးညံ့တဲ့ သမီးေထြးေလးဟာ အေမြးစုတ္ဖြား ရုပ္ဆုိးဆုိး ၀က္၀ံၾကီးကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ့အတြက္ အေၾကာက္လြန္ျပီး ေမ့လဲ က်သြားရွာတယ္တဲ့။<br /><br />အဲဒီညမွာ သမီးေထြးေလးဟာ သူ႔တစ္သက္မွာ မေမ့ႏုိင္တဲ့ အိပ္မက္ကုိ ျမင္မက္သတဲ့။ သူ႔ဖခင္ၾကီး အသည္းအသန္ နာမက်န္းျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ျမင္မက္တာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ သမီးေထြးေလးက ၀က္၀ံၾကီးကုိ ေတာင္းပန္ရွာတယ္။ ေသခါနီးျဖစ္ေနတဲ့ ဖခင္ၾကီးကုိ ရွာေဖြခြင့္ျပဳဖုိ႔ သူ႔ကုိလႊတ္ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းပန္တာေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ ၀က္၀ံၾကီးက သုံးရက္အတြင္း အေရာက္ ျပန္လာမယ္ဆုိရင္ လႊတ္ေပးမယ္လုိ႔ ကတိေတာင္းျပီး သမီးေထြးေလးကုိ လႊတ္ေပးလုိက္တယ္။ <br /><br />သမီးေထြးေလးဟာ အိမ္ကုိျပန္ေရာက္ေတာ့ ဖခင္ၾကီးကုိ ရွာေဖြျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပတာေပါ့။ အဲဒီေနာက္ ၀က္၀ံၾကီးဆီ အခ်ိန္မီ ျပန္ဖုိ႔ျပင္ဆင္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အစ္မေတာ္ ႏွစ္ပါးက နာရီေတြကုိ အခ်ိန္ေနာက္ဆုတ္ေအာင္ လွည့္ထားျပီး သမီးေထြးေလး ၀က္၀ံၾကီးဆီ အျပန္ေနာက္က်ေအာင္ လုပ္လုိက္ၾကတယ္တဲ့။ လုပ္ရက္ၾကတာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီမွာတင္ သမီးေထြးေလး နန္းေတာ္ကုိ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ထိတ္လန္႔စရာ အျဖစ္ဆုိးကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ <br /><br />၀က္၀ံၾကီးဟာ သမီးေထြးေလး ပုိင္ဆုိင္တဲ့ စကားလက္ပန္းနီနီကုိ ဆုပ္ကုိင္ျပီး လဲက်ေသဆုံးေနတာကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ သမီးေထြးေလးကုိ လြမ္းျပီး ရင္ကြဲနာက် ေသဆုံးသြားတာေပါ့။ <br /><br />မိန္းကေလးခမ်ာဟာလည္း အလြန္အမင္း ႏွလုံးေၾကကြဲျပီးေတာ့ ေသဆုံးေနတဲ့ ၀က္၀ံၾကီးကုိတယုတယ ဖက္ငုိရင္း ၀က္၀ံၾကီးကုိ သူမ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးပါတယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ကမာၻေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးကုိ သက္ေသထားျပီး တုိင္တည္ေျပာဆုိေနတယ္တဲ့။ အဲဒီလုိ တုိင္တည္ေျပာဆုိ လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ၀က္၀ံၾကီးကုိ စြဲကပ္သင့္ေရာက္ေနတဲ့ က်ိန္စာဟာ အလုိအေလ်ာက္ ေျပေပ်ာက္သြားျပီး ၀က္၀ံၾကီးဟာ ျပန္လည္ႏုိးထလာသတဲ့။<br /><br />အဲဒီလုိႏုိးထလာတဲ့အျပင္ ရုပ္ဆုိးတဲ့ ၀က္၀ံၾကီးအျဖစ္ကေန ေခ်ာေမာလွပတဲ့ မင္းသားေလးတစ္ပါး အျဖစ္ကုိ ေျပာင္းလဲသြားသတဲ့။<br /><br />အဲဒီလုိနဲ႔ ႏွလုံးေၾကကြဲရာက အသစ္တစ္ဖန္ ရႊင္ျမဴးေပါက္ပြားလာတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ က်ယ္ေျပာရႈပ္ေထြးတဲ့ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးကုိ ေမ့ထားျပီး တစ္သက္လုံး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ အတူတကြ ေနထုိင္သြားၾကတာေပါ့ကြယ္။<br /><br /><div style="background-color: #ea9999;">ဘာသာျပန္မူပုိင္-အလွတရား</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-1973232907260346420?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-84388127727361755882010-07-27T02:58:00.000-07:002010-07-27T03:02:28.626-07:00ေျမေခြးမေလးနဲ႔ ကုိ၀ံပုေလြ<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rZ6Z9btI/AAAAAAAABFs/OEP_ezmwff8/s1600/i_002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rZ6Z9btI/AAAAAAAABFs/OEP_ezmwff8/s400/i_002.jpg" width="302" /></a></div>ေရွးသေရာအခါက အိမ္ၾကီးတစ္လုံးမွာ အဘုိးအုိနဲ႔အဘြားအုိ လင္မယား ေနထုိင္ၾကသတဲ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ အဘုိးအုိက အဘြားအုိကုိ ေျပာသတဲ့။ "ရွင္မေရ ငါအျပင္ထြက္ျပီး ငါးမွ်ားခ်ည္ဦးမယ္။ ရွင္မက ေပါင္မုန္႔ေလး ဖုတ္ထားပါကြယ္"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rnSrEODI/AAAAAAAABFw/mC8N06HnfFs/s1600/i_003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rnSrEODI/AAAAAAAABFw/mC8N06HnfFs/s320/i_003.jpg" width="240" /></a></div><br />အဲဒီလုိေျပာျပီး ငါးမွ်ားသြားလုိက္တာ ငါးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မိပါေလေရာ။ အဲဒါနဲ႔ အဲဒီငါးေတြကုိ ႏြားလွည္းေပၚတင္ျပီး အိမ္ ျပန္လာတာေပါ့။ အိမ္ကုိျပန္လာရင္း လမ္းမေပၚ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ လမ္းေပၚမွာ ေျမေခြးေလးတစ္ေကာင္ ေခြျပီး အိပ္ေနတာကုိ ေတြ႔ရသတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ေမာင္းလာတဲ့ ျမင္းလွည္းကုိ ရပ္ျပီး အဘုိးအုိဟာ ေျမေခြးမေလးဆီ လမ္းေလွ်ာက္ သြားသတဲ့။ အဲဒီလုိအဘုိးအုိ လာေနတာေတာင္ ေျမေခြးမေလးက တုတ္တုတ္မွ မလႈပ္ဘဲ ဆက္ျပီးအိပ္ေနပါတယ္တဲ့။<br /><br /><br />"ကဲ ငါ့မိန္းမအတြက္ သားေမြးလက္ေဆာင္ရျပီေပါ့ကြာ" လုိ႔ အဘုိးအုိက ေျပာျပီး ေျမေခြးမေလးကုိ လွည္းေပၚ တင္လုိက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အိမ္ကုိ ဆက္ေမာင္း သြားတာေပါ့ကြယ္။<br /><br />ေျမေခြးမေလးက အသာေလး ျငိမ္ေနျပီး အဘုိးအုိမသိေအာင္ လွည္းေပၚက ငါးေတြကုိ တစ္ေကာင္ျပီးတစ္ေကာင္ ေအာက္ကုိ ပစ္ခ်သတဲ့။ တစ္ေကာင္ျပီး တစ္ေကာင္၊ တစ္ေကာင္ျပီးတစ္ေကာင္။ ေနာက္ဆုံး တစ္ေကာင္မွ မက်န္ေအာင္ ပစ္ခ်ျပီးေတာ့မွ လွည္းေပၚက ခုန္ဆင္းသြားသတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rwHrU-gI/AAAAAAAABF0/OBc677ZNlIA/s1600/i_005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6rwHrU-gI/AAAAAAAABF0/OBc677ZNlIA/s320/i_005.jpg" width="241" /></a></div><br />အဘုိးအုိက အိမ္လည္းျပန္ေရာက္ေရာ အဘြားအုိကုိ ေျပာသတဲ့။ "ရွင္မေရ။ မင္းအတြက္ ငါ သားေမြးအကၤ်ီ ယူလာသကြ။"လုိ႔ ၀မ္းသာအားရ ေျပာလုိက္တယ္။ ေျမေခြး သားေရနဲ႔ သားေမြးအက်ီ ၤခ်ဳပ္၀တ္လုိ႔ရတယ္ေလ။ အဘုိးအုိက အဲဒါကုိ ေျပာတာေပါ့။ အဘြားအုိက သားေမြးအက်ီ ၤဆုိတာနဲ႔ပဲ "ဘယ္မွာလဲ ေတာ္ေရ။ သားေမြးအက်ီၤဆုိတာ ဘယ္မွာလဲရွင္"လုိ႔ ေမးလုိက္သတဲ့။ "လွည္းေပၚမွာေပါ့ လကြာ။ လွည္းေပၚမွာ ၾကည့္လုိက္။ ငါးေတြေရာ သားေမြးအက်ီ ေရာ ရွင္မအတြက္ ယူလာတယ္။"<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sS1pdFCI/AAAAAAAABF4/y0bSLNuFjPg/s1600/i_006.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="199" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sS1pdFCI/AAAAAAAABF4/y0bSLNuFjPg/s320/i_006.png" width="320" /></a></div><br />အဘြားအုိက လွည္းေပၚမွာ ရွာေတာ့ ဘာမွမေတြ႔တာနဲ႔ အဘုိးအုိကုိ စိတ္ဆုိးသြားသတဲ့။ သူ႔ကုိ ညာရပါ့မလားဆုိျပီးေပါ့။ အဲဒီက်ေတာ့မွ အဘုိးအုိက သူဖမ္းလာတဲ့ ေျမေခြးဟာ တကယ္တမ္း ေသပုံမရဘူးလုိ႔ ေတြးမိသြားတယ္။ ေျမေခြးက သက္သက္မယ့္ မလႈပ္မယွက္ေနျပီး ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကုိး။ အဘုိးအုိလည္း စိတ္ဆုိးျပီး ေအာ္ဟစ္ေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွလုပ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူးေလ။ အခ်ိန္က ေနွာင္းသြားျပီ။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sYbh7hfI/AAAAAAAABF8/fWWQOxQp5xM/s1600/i_007.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sYbh7hfI/AAAAAAAABF8/fWWQOxQp5xM/s320/i_007.jpg" width="275" /></a></div><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေျမေခြးမေလးကေတာ့ လမ္းေပၚမွာ သူပစ္ခ်ထားတဲ့ ငါးေတြကုိ တစ္ေကာင္ခ်င္း လုိက္ေကာက္ေနတာေပါ့။ ေနာက္ျပီးေတာ့မွ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ျပီး ျမိန္ေရယွက္ေရ စားေသာက္ေနသတဲ့။ ေျမေခြးမေလး စားေသာက္ေနတုန္း ၀ံပုေလြျဖဴၾကီးတစ္ေကာင္ ေရာက္လာသတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6s9Q_usCI/AAAAAAAABGI/bE4e9oAnaaU/s1600/i_008.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6s9Q_usCI/AAAAAAAABGI/bE4e9oAnaaU/s320/i_008.jpg" width="276" /></a></div><br /><br /><br />၀ံပုေလြၾကီးက ေျမေခြးမေလးကုိ "မဂၤလာပါ ညီမေလး"လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္လုိက္တယ္။ ေျမေခြးမေလးကလည္း ယဥ္ေက်းသမႈနဲ႔ မဂၤလာပါရွင္လုိ႔ ျပန္ႏႈတ္ဆက္တာေပါ့။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sm91uWOI/AAAAAAAABGE/6HscEmTlsGg/s1600/i_009.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6sm91uWOI/AAAAAAAABGE/6HscEmTlsGg/s320/i_009.png" width="313" /></a></div><br />"အစ္ကုိ႔ကုိ ငါးေလးတစ္ေကာင္ေလာက္ ေကၽြးပါလား"လုိ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက ေျပာသတဲ့။<br /><br />"အုိ ဘာလုိ႔ေကၽြးရမွာလဲ ကုိယ့္ခြန္ကုိယ့္အားနဲ႔ ကုိယ့္ဘာသာရွာစားပါလား"လုိ႔ ေျမေခြးမေလးက ခြန္းတုံ႔ျပန္လုိက္တယ္။<br /><br />"ငါမွ ငါးမမွ်ားတတ္တာကြယ္" လုိ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက ျပန္ေျပာတယ္။<br /><br />"အုိ ဘာခက္တာလုိက္လုိ႔။ ကၽြန္မ ငါးမွ်ားနည္းေျပာျပလုိက္မယ္။ ျမစ္ကမ္းပါးကုိ သြားျပီး ရွင့္အျမီးကုိ ေရထဲခ်ထားလုိက္။ ငါးတစ္ေကာင္တစ္ေလ ေလာက္က ရွင့္အျမီးမွာ လာတြယ္မွာေပါ့။ လာတြယ္ရင္ ထုိင္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ေနလုိက္။ မဖမ္းနဲ႔ဦး။ အမ်ားၾကီးရမွ တစ္ခါတည္းဖမ္းထည့္လုိက္လုိ႔"ေျပာလုိက္သတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6se6yOucI/AAAAAAAABGA/_lc2OLx5uyg/s1600/i_010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6se6yOucI/AAAAAAAABGA/_lc2OLx5uyg/s320/i_010.jpg" width="238" /></a></div><br />၀ံပုေလြၾကီးက ေရခဲ ျမစ္ကမ္းပါးသြားျပီး သူ႔အျမီးကုိ ငါးမွ်ားတံလုိလုပ္ျပီး ေရထဲခ်ထားသတဲ့။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ျဖစ္တုန္းက ရာသီက ေဆာင္းရာသီၾကီးတဲ့။ ၀ံပုေလြၾကီးက သူ႔အျမီးကုိ ေရထဲခ်ထားျပီး ထုိင္ေနလုိက္တာ။ တစ္ညလုံးကုန္ျပီး မုိးလည္းလင္းေရာ သူ႔အျမီးမွာ ေရေတြကခဲျပီး သူ႔အျမီးဟာ ေရခဲေတြၾကားထဲ ညပ္ေနပါေရာ။ ဒါေၾကာင့္သူ႔အျမီးကုိ ကုန္းေပၚတင္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားတဲ့အခါ အျမီးကုိ မတင္လုိ႔မရဘူးတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tOT20FmI/AAAAAAAABGM/80HnR8XyI_0/s1600/i_011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tOT20FmI/AAAAAAAABGM/80HnR8XyI_0/s320/i_011.jpg" width="274" /></a></div><br /><br />အျမီးညပ္ေနတာကုိ ၀ံပုေလြက မသိဘူးတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ "အလုိ ငါးေတြ ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ေတာင္ မိေနျပီလဲမသိဘူး။" လုိ႔ေရရြတ္ျပီး ငါးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မိေနျပီလုိ႔ ေတြးမိသတဲ့။ အဲဒီလုိ၀ံပုေလြၾကီး စဥ္းစားေနတုန္း အဘြားအုိၾကီး တစ္ေယာက္က ျမစ္ကမ္းဆီကုိ ေရာက္လာသတဲ့။ အဘြားအုိက ၀ံပုေလြၾကီးကုိ ျမင္သြားတယ္ဆုိရင္ပဲ "၀ံပုေလြေဟ့ ၀ံပုေလြ၊ ရုိက္ၾက ရုိက္ၾက"လုိ႔ ေအာ္လုိက္တယ္။ <br /><br />အဲဒီေအာ္သံကုိ ၾကားလုိက္တာနဲ႔ လူေတြက ေျပးလာျပီး ၀ံပုေလြၾကီးကုိ ရုိက္ၾကတာေပါ့။ တခ်ိဳ႔က ေက်ာက္တုံးနဲ႔ထု။ တစ္ခ်ိဳ႔က ဆြဲျခင္းနဲ႔ ထုၾကရုိက္ၾကနဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက သူ႔အျမီးကုိ ေရထဲကေန အတင္းဆြဲထုတ္ျပီး ေနာက္ေၾကာင္းေတာင္ ျပန္မၾကည့္ႏုိင္ဘဲ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြနဲ႔ ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ။ ၀ံပုေလြၾကီးက စိတ္အရမ္းဆုိးသြားျပီး "ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ ေျမေခြးမရယ္"လုိ႔ စိတ္ထဲကေန ၾကိမ္း၀ါးလုိက္သတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tQXVSfHI/AAAAAAAABGQ/IPka-cW9CJA/s1600/i_012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tQXVSfHI/AAAAAAAABGQ/IPka-cW9CJA/s320/i_012.jpg" width="271" /></a></div><br /><br />ေျမေခြးမေလးကေတာ့ ငါးေတြကုိ ကုန္ေအာင္စားလုိက္ျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြ ထပ္ခုိးစားရရင္ေကာင္းမလဲလုိ႔ စဥ္းစားေနသတဲ့။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဟုိဟုိဒီဒီ လမ္းေလွ်ာက္သြားေနရင္း တဲပုတ္ေလးတစ္လုံးကုိ ေတြ႔လုိက္တယ္။ အထဲမွာ မိန္းမၾကီးေတြ ကိတ္မုန္႔ဖုတ္ေနတာကုိ ေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရ ေျပးတက္သြားလုိက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ဂ်ဳံမႈန္႔ထည့္တဲ့ အုိးနဲ႔တုိက္မိျပီး တကုိယ္လုံးကုိ ဂ်ဳံမႈန္႔ေတြ အေဖြးသားျဖစ္သြားတယ္။ ေခါင္းလည္းကြဲသြားျပီး ေသြးေတြရဲကနဲ ထြက္လာသတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ တဲပုတ္ထဲကေန ေျပးထြက္လာရတယ္။ <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tSOEUe_I/AAAAAAAABGU/Aiwkv9r5sbE/s1600/i_013.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tSOEUe_I/AAAAAAAABGU/Aiwkv9r5sbE/s320/i_013.jpg" width="242" /></a></div><br />ေျမေခြးမေလး ေျပးလာတာကုိ ၀ံပုေလြက ေတြ႔တယ္။ "ေဟ့ ေျမေခြးမ။ မင္း သင္ေပးတာက ဒီလုိလားကြေဟ ။ ငါ့ကုိ လူေတြ ၀ုိင္းရုိက္ၾကတာ တကုိယ္လုံးကုိ နာလုိ႔ကြ။ သိရဲ႔လား" လုိ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက လွမ္းေအာ္ေျပာသတဲ့။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tT7OyfwI/AAAAAAAABGY/hk_FHyY0zBI/s1600/i_014.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="261" src="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tT7OyfwI/AAAAAAAABGY/hk_FHyY0zBI/s320/i_014.png" width="320" /></a></div><br />အဲဒါနဲ႔ ေျမေခြးမေလးက "ေၾသာ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ အခုေတာ့ ေနာင္တရပါျပီ။ ေသြးေတြထြက္ျပီးေခါင္းလဲ ကြဲပါျပီ။ ရွင့္ကုိ မေကာင္းၾကံမိလုိ႔ အခု ကၽြန္မေဘးဒဏ္ထိတာပါ။ လမ္းေတာင္မေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူးရွင္" လုိ႔ ၀မ္းနည္းပမ္းနည္း ေျပာရွာသတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက သနားသြားျပီးေတာ့ "ေအး မေကာင္းၾကံ ေဘးဒဏ္ထိတာပဲ။ ကဲကဲ မင္းလမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ရင္လဲ ငါ့ေက်ာေပၚပဲ တက္ေနလုိက္ပါ။ ငါပဲ မင္းကုိ သယ္သြားပါ့မယ္"လုိ႔ ေျပာျပီး ေျမေခြးမေလးကုိ ကုန္းပုိးသြားသတဲ့။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tWB0vQyI/AAAAAAAABGc/P8ACjVYoWho/s1600/i_015.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6tWB0vQyI/AAAAAAAABGc/P8ACjVYoWho/s320/i_015.jpg" width="271" /></a></div><br />ေျမေခြးမေလးက ၀ံပုေလြၾကီး ေက်ာကုန္းေပၚ တက္ထုိင္ေနရင္း နာက်င္လြန္းလုိ႔ ညည္းညဴေနရသတဲ့။ ညည္းရင္း ညဴရင္းနဲ႔ "ကံတရားက ဒဏ္ခတ္တာ။ ကံတရားက ဒဏ္ခတ္တာ။" လုိ႔ တုိးတုိးေလး ေရရြတ္ေနသတဲ့။<br /><br />အဲဒီအသံကုိ ၾကားတာနဲ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက "ေဟ့ ညီမ။ မင္းဘာေတြေျပာေနတာလဲ" လုိ႔ ေမးလုိက္တယ္။<br /><br />"ကံတရားက ဒဏ္ခတ္တာလုိ႔ ေျပာေနတာပါ ကုိ၀ံပုေလြရယ္"<br /><br />"အိမ္း.. ဟုတ္ေပတယ္။ ညီမ။ ဟုတ္ေပတယ္၊ သူတစ္ပါးကုိ မေကာင္းၾကံမိလုိ႔ ကံတရားက ဒဏ္ခတ္တာ ဟုတ္ေပတယ္" လုိ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက ေထာက္ခံလုိက္သတဲ့ကြယ္။<br /><br /><span style="background-color: #cc0000;">ဘာသာျပန္မူပုိင္-အလွတရား </span><span style="background-color: #cc0000;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-8438812772736175588?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-5615567959407523282010-07-27T01:32:00.000-07:002010-07-27T01:32:01.063-07:00မုိးပ်ံသေဘာၤ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6Y4ZMpVUI/AAAAAAAABFo/yvbB1Fe4hjI/s1600/Boggan_Flying_Ship_by_MaxHierro_459x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/TE6Y4ZMpVUI/AAAAAAAABFo/yvbB1Fe4hjI/s400/Boggan_Flying_Ship_by_MaxHierro_459x600.jpg" width="305" /></a></div><div style="text-align: justify;">ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လယ္သမားလင္မယားရွိသတဲ့ ။ အဲဒီလင္မယားနွစ္ေယာက္မွာ သားသံုးေယာက္ရွိသတဲ့ ။ အဲဒီသံုးေယာက္ထဲက အၾကီးနွစ္ေယာက္ကေတာ့ အင္မတန္မွ ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့အတြက္ အေဖ အေမေတြက အင္မတန္မွခ်စ္ျပီး အျမဲ သူတို႕အၾကိဳက္ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္ေတြနဲ႕ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်က္ေကြ်းေလ့ရွိသတဲ့ ။ အဝတ္အစားဆုိလုိ႕ရွိရင္လည္း လွလွပပ ဆင္ယင္ေပးသတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ အငယ္ဆံုးသားေလး အီဗန္ ကေတာ့ ဥာဏ္မေကာင္းတဲ့ ထံုအအေလးလဲျဖစ္ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္လဲေနေတာ့ ခ်စ္လဲမခ်စ္ ၊ ဂရုလဲမစိုက္ပဲ အရူးကေလးလုိ႕သတ္မွတ္ထားၾကသတဲ့ ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တစ္ေန႕ေတာ့ သူတို႕နုိင္ငံကိုအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဇာဘုရင္ၾကီးက သူမုိးပ်ံသေဘာၤတစ္စင္းအလိုရွိတဲ့အေၾကာင္း မင္းခ်င္းေတြကို ေၾကျငာေမာင္းခတ္ေစျပီး မုိးပ်ံသေဘာၤကိုတည္ေဆာက္နုိင္တဲ့ သူကိုလဲ တုိင္းျပည္တစ္ဝက္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးရံုမက သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္ျမတ္နုိးလွတဲ့ သမီးေတာ္ မင္းသမီးေလးနဲ႕ပါလက္ဆက္ေပးမယ္လို႕ အမိန္႕ထုတ္ျပန္လုိက္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လယ္သမားရဲ႕ သားအၾကီးနွစ္ေယာက္ကလဲ အဲဒီမုိးေပၚပ်ံနုိင္တဲ့ သေဘာၤကို တည္ေဆာက္ၾကည့္ၾကမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ျပီး ကံစမ္းၾကည့္ၾကဖုိ႕ဆံုးျဖတ္လုိက္ၾကသတဲ့ ။ သူတို႕အေမကလဲ သားနွစ္ေယာက္အတြက္ စားေသာက္ဖြယ္ေတြ ၾကက္ကင္ ငန္းကင္ေတြသာမက ေအာင္ျမင္ေစေၾကာင္းဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ျပီး သားၾကီးနွစ္ေယာက္လဲ ခရီးစထြက္ခဲ့ၾကသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္လဲ သစ္ေတာရွိရာကိုသြားၾကျပီး သေဘာၤၾကီးေဆာက္ဖုိ႕ စျပီးသစ္ပင္ေတြခုတ္ၾကသတဲ့။ သူတို႕ဟာ သစ္ကိုင္းေတြအျမားအျပားခုတ္လို႕လဲျပီးေရာ သစ္ကုိင္းေတြနဲ႕ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းအၾကံဥာဏ္မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ ေဒါသထြက္လာၾကျပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အျပစ္တင္ၾကိမ္းေမာင္းေနၾကသတဲ့ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူတို႕အနားမွာ အဘုိးအုိတစ္ဦး ရွိေနတာကို သတိထားလိုက္မိၾကသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီအဘုိးအုိက “ဘာလို႕ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းေနၾကသလဲ သူငယ္ေလးတုိ႕”လို႕ လွမ္းေမးသတဲ့ ။ အလုပ္ပင္ပန္းျပီးေဒါသထြက္ေနတဲ့ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္က လည္း “ ဟာ ဒီသူေတာင္းစားၾကီး အလုပ္မ်ားရတဲ့အထဲ ေဝးေဝးသြားစမ္းပါ” လို႕မေျခမငံျပန္ေျပာလုိက္ၾကသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုနဲ႕ ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွေတာ့ သားအၾကီးနွစ္ေယာက္ဟာ အၾကံဥာဏ္ကုန္ျပီးအိမ္ျပန္ေရာက္လာၾကသတဲ့ ။ သူတုိ႕ျပန္ေရာက္လာျပီးမၾကာခင္မွာပဲ အငယ္ဆံုးသား အရူးေလးအုိင္ဗန္ကလဲ သူ႕မိဘေတြကို သူလဲကံစမ္းျပီး စမ္းၾကိဳးစားခြင့္ျပဳဖုိ႕ မိဘေတြကိုေတာင္းပန္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အုိင္ဗန္ေလးရဲ႕အေမကလဲ “သား မင္းဟာ ဒီေလာက္ၾကီးက်ယ္တဲ့အလုပ္မ်ိုဳးဘယ္ေတာ့မွလုပ္နုိင္မွာမဟုတ္ဘူး ။ ေတာထဲမွာ တိရိစာၦရိုင္းေတြ အႏၱရာယ္ျပဳလို႕ လမ္းမွာ အသက္ဆံုးတာပဲအဖတ္တင္မယ္ ” လို႕ေျပာသတဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမယ့္ ဇြဲေကာင္းလွတဲ့အုိင္ဗန္ေလးကေတာ့ အတင္းေတာင္းပန္ျပီးေနာက္ဆံုးမွာ အိမ္ကေနစတင္ထြက္ခြာလာသတဲ့။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ အုိင္ဗန္ေလးရဲ႕အေမက မာေက်ာတဲ့ ေပါင္မုန္႕ထူထူတစ္ခ်ပ္သာ လမ္းမွာစားဖုိ႕ေပးလုိက္သတဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေတာအုပ္ကိုေရာက္တဲ့အခါ အုိင္ဗန္ေလးဟာ ထင္းရူးပင္ၾကီးတစ္ပင္ကို ခုတ္လွဲလုိက္ျပီး မုိးပ်ံသေဘာၤကိုစျပီးတည္ေဆာက္ဖုိ႕ၾကိဳးစားသတဲ့ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အစ္ကိုၾကီးနွစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕ခဲ့တဲ့အဘုိးအုိဟာ ေရာက္လာျပန္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူငယ္ေလး မင္းဒီမွာ ဘာမ်ားလာလုပ္ေနပါသလဲ ”လို႕ အဘုိးအုိက စေမးသတဲ့။ အုိင္ဗန္ေလးကလဲ “ မုိးပ်ံသေဘာၤတစ္စီးေဆာက္ဖုိ႕ၾကိဳးစားေနပါတယ္ အဘိုးရယ္ ”လို႕ အမွန္တုိင္းပဲေျပာလိုက္သတဲ့။ အဲဒီအခါ အဘိုးအုိက “ဟာ ဒီလို အရာမ်ိုဳးဆုိတာ အင္မတန္မွ တည္ေဆာက္ဖို႕ခက္ခဲတဲ့အရာပဲ ”လို႕ ေရရြတ္သတဲ့ ။ အုိင္ဗန္ေလးကလဲ “ အဘုိးတို႕လို လူၾကီးသူမဆုိတာ အင္မတန္မွ ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္နဲ႕ျပည့္စံုပါေပတယ္ ။ ေက်းဇူးျပဳလို႕ အၾကံေကာင္းဥာဏ္ေကာင္းေလးမ်ား မစပါလို႕ ”ေတာင္းပန္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲတင္ ထူးဆန္းတဲ့အဘုိးအုိက အုိင္ဗန္ေလးကို မုိးပ်ံသေဘာၤ ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ရမယ္ဆုိတာ ေျပာျပလုိက္တာ အုိင္ဗန္ေလးဟာ မုိးပ်ံသေဘာၤကို အခက္အခဲမရွိ လြယ္ကူစြာပဲ တည္ေဆာက္နုိင္သြားသတဲ့ ။ အဘုိးအုိဟာ အုိင္ဗန္ေလးကို အင္မတန္မွာခ်ီးက်ဴးျပီး အစားအေသာက္မ်ားလဲေပးသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အုိင္ဗန္ေလးကလဲ “ အဘိုးရယ္ .. ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ေဟာဒီ မာလြန္းတဲ့ ေပါင္မုန္႕ေျခာက္ၾကီးပဲ ေကြ်းစရာပါ ပါတယ္” လုိ႕ ဝမ္းပန္းတနည္းေျပာသတဲ့ ။ အဘုိးအုိကလဲ “ ကိစၥမရွိပါဘူး .. ေပးသာေပးပါ” လို႕ေျပာျပီးေပးလုိက္တဲ့အခါ မာေၾကာတဲ့ေပါင္မုန္႕ေျခာက္ဟာ အဘုိးအုိလက္နဲ႕ထိလုိက္တာနဲ႕ အင္မတန္ေမႊးၾကိဳင္သန္႕ရွင္းျပီး လတ္ဆတ္တဲ့ေပါင္မုန္႕ ေတြျဖစ္ကုန္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စားေသာက္ျပီးၾကတဲ့အခါ အဘုိးအုိက အီဗန္ေလးကို ဒီမုိးပ်ံသေဘာၤကိုဘယ္လိုေမာင္းနွင္ရမယ္ဆုိတာ ေျပာျပျပီး လမ္းမွာေတြ႕တဲ့ သူေတြကိုလဲ ခရီးၾကံဳေခၚတင္သြားပါလို႕ အၾကံေပးလုိက္သတဲ့ ။ အုိင္ဗန္ေလးကလဲ အဘုိးအုိရဲ႕စကားကို ေလးေလးစားစားမွတ္သားထားျပီး စခရီးထြက္လာခဲ့သတဲ့ ။ သူမုိးပ်ံသေဘၤာကိုထုိင္လိုက္တယ္ဆုိရင္ပဲ သေဘာၤၾကီးဟာ ပ်ံထြက္သြားလိုက္တာ သစ္ပင္ေတြ ေခ်ာင္းေတြ လယ္ကြင္းေတြဆုိတာ ဟိုးအေဝးမွာ က်န္ရစ္ခဲ့သတဲ့ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးပ်ံလာတယ္ဆုိရင္ပဲ အီဗန္ဟာ တစ္ေနရာမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေျမျပင္မွာဒူးေထာက္ျပီး နားကိုေျမၾကီးနဲ႕ကပ္ျပီး နားေထာင္ေနတာကို ေတြ႕ရသတဲ့ ။ အီဗန္ေလးဟာ အရမ္းကိုထူးဆန္းသြားျပီး ဒီလူဘာမ်ားလုပ္ေနပါသလဲလို႕ေမးၾကည့္မိသတဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေနာင္ၾကီးရယ္ .. နားနွစ္ဘက္ကိုေျမၾကီးနဲ႕ကပ္ျပီးဘာမ်ားလုပ္နပါသတုန္း ”လို႕ေမးလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီလူထူးဆန္းက “ဟိုးေတာင္ပိုင္းက ငွက္ေတြရဲ႕ေတးဆုိသံကို နားေထာင္ေနတာပါ လို႕ျဖစ္သတဲ့ ။ ဆက္ျပီး သူဟာ ဒါတင္မက တစ္ကမၻာလံုးမွာျဖစ္ပ်က္ေျပာဆိုေနတဲ့အသံအားလံုးကိုၾကားနုိင္တယ္လို႕ ေျပာလိုက္သတဲ့ ။အီဗန္ေလးကလဲအံ႕ၾသသြားျပီး အဲဒီလူကို သူနဲ႕ အတူ လိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚသတဲ့ ။ လူထူးဆန္းကလဲ သေဘာတူလုိက္ျပီး အီဗန္ေလးနဲ႕အတူ ခရီးဆက္ထြက္လာၾကသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ သူတို႕ဟာေျမျပင္ေပၚမွာေနာက္ထပ္လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္ကိုထပ္ေတြ႕သတဲ့ ။ အဲဒီလူဟာ ေျခတစ္ဖက္ကို နားရြက္မွာခ်ိတ္ျပီး ေျခတစ္ေခ်ာင္းထဲနဲ႕ ခုန္ဆြဆြသြားေနတာတဲ့အတြက္ အီဗန္ေလးက ဘာေၾကာင့္မ်ား ေျခတစ္ေခ်ာင္းေထာက္ခုန္ေနရသလဲလို႕ ေမးတဲ့အခါ အဲဒီလူက “အဲလိုသာခုန္မေနဘူးဆိုရင္ က်ဳပ္ ဟာ ကမၻာတစ္ဘက္ျခမ္းကို တစ္ထုိ္င္တည္းေရာက္သြားမယ္”လို႕ျပန္ေျဖသတဲ့ ။ အီဗန္ေလးကလဲ “ကဲ ဒါျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕နဲ႕အတူလုိက္သာလုိက္ခဲ့ပါ”လို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီေျခလွမ္းက်ယ္လူကလဲဲ ေျခတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ခုန္တက္လိုက္ျပီး ခရီးဆက္ထြက္လိုက္လာၾကတာ ဘာမွမရွိတဲ့ ေကာင္းေကာင္ေပၚကို ေသနတ္တစ္လက္နဲ႕ခ်ိန္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕တဲ့အထိပဲတဲ့ကြယ္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီလူက “က်ဳပ္က ဒီေရွ႕ ကီလိုမီတာတစ္ေထာင္ေလာက္အကြာက သစ္ကိုင္းမွာနားေနတဲ့ ၾကက္မကို ပစ္မလို႕ခ်ိန္ေနတာပါ” လို႕ေျဖတဲ့အတြက္ အုိင္ဗန္လဲ ေခၚလာလာခဲ့ျပန္သတဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ အဆံုးအစမရွိတဲ့ေကာင္းကင္ၾကီးထဲမွာ ဆက္ ခရီးထြက္လာလုိက္ၾကတာ တစ္ေနရာလဲေရာက္ေရာ ေက်ာေပၚမွာ ေပါင္မုန္႕ေတြ တစ္ျခင္းၾကီးအျပည့္ထမ္းထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕သတဲ့ ။ အီဗန္ေလးကလဲ ဘယ္မ်ားသြားမလို႕ပါလဲလို႕ေမးတဲ့အခါ အဲဒီလူက ျမိဳ႕မွာ ညစာသြားဝယ္မလုိ႕လို႕ေျဖသတဲ့ ။ အိုင္ဗန္ေလးလဲအံ႕ၾသသြားျပီး “ေက်ာေပၚမွာ ေပါင္မုန္႕ေတြအျပည့္ရွိေနရက္နဲ႕ ဘာလို႕မ်ားသြားဝယ္ရဦးမွာလဲ”လို႕ေမးသတဲ့ ။ အဲဒီလူကလဲ “ ဒါဘာဟုတ္ေသးလုိ႕လဲ က်ဳပ္တကယ္ဆာလာတဲ့အခါ အဲဒီေပါင္မုန္႕အကုန္လံုးကိုတစ္လုပ္ထဲစားနုိင္ပါတယ္ လို႕ျပန္ေျဖသတဲ့ ။ အုိင္ဗန္လဲထံုးစံအတုိင္းသူတို႕နဲ႕လိုက္ခဲ့ဖုိ႕ ေခၚခဲ့ျပန္သတဲ့ကြယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုနဲ႕ ဆက္ပ်ံလာလိုက္တာမၾကာခင္မွာပဲ ေရကန္တစ္ကန္ကို တစ္ပတ္ျပီးတစ္ပတ္ ပတ္ေလ်ာက္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုထပ္ေတြ႕ျပန္သတဲ့ ။ အုိင္ဗန္ေလးလဲ “ဘာေၾကာင့္မ်ားေရကန္ကို တစ္ပတ္ျပီးတစ္ပတ္ပတ္ေနရတာလဲ”လို႕ေမးသတဲ့ ။ အဲဒီလူကလဲ သူေရသိပ္ဆာေနလို႕ ရွာေနေပမယ့္ ဘယ္လိုမွေရမေတြ႕ဘူးျဖစ္ေနတယ္လို႕ေျဖသတဲ့ ။ အုိင္ဗန္ကလဲ ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္လံုးေရွ႕မွာရွိေနတာပဲ ေသာက္လုိက္ပါလားလုိ႕ ေျပာသတဲ့ ။ အဲဒီလူကလဲ သူ႕အတြက္ေတာ့ဒီေရကန္ဟာ တစ္ငံုစာပဲရွိျပီး ဒီေရကန္ထဲကေရအကုန္ေသာက္ျပီးရင္ေတာင္ေရထပ္ဆာေနတုန္းပဲလို႕ေျပာသတဲ့ ။ဒါနဲ႕ အီဗန္ေလးလဲ အဲဒီလူကိုအတူလုိက္ဖုိ႕ ဖိတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီလူကလဲ သေဘာၤၾကီးနဲ႕လုိက္လာခဲ့သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မုိးပ်ံသေဘာၤၾကီးလဲဆက္ပ်ံလာလိုက္တာ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ေက်ာေပၚမွာ ထင္းေတြအျပည့္သယ္ပိုးျပီး ေတာအုပ္ထဲကိုသြားေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ျပန္သတဲ့ ။ ထံုးစံတုိင္းအီဗန္ေလးကလဲ ေမးျပန္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အဲဒီလူက ဒီသစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြဟာ သာမန္သစ္ကုိင္းေတြမဟုတ္ေၾကာင္း ၊ ဒီသစ္ကိုင္းေတြကို ေတာအုပ္ထဲက ေျမကြက္လပ္တစ္ခုမွာက်ဲခ်လုိက္တာနဲ႕ စစ္တပ္ၾကီး ရုတ္ခ်ညး္ေပၚလာနုိင္ေၾကာင္းေျပာသတဲ့။ ထံုးစံတုိင္းဒီလူကိုလဲ အီဗန္ေလးက အတူလိုက္ဖုိ႕ေခၚလာတာေပါ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္တစ္ေနရာလဲေရာက္ေရာေက်ာေပၚမွာျမက္ထံုးေတြသယ္ပိုးထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ေတြ႕ျပန္ပါေရာတဲ့ကြယ္ ။ အဲဒီျမက္ေတြကလဲ သာမန္ရိုးရိုးျမက္ေတြမဟုတ္ျပန္ဘူးတဲ့ ။ ဘယ္ေလာက္ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ေနပါေစ အဲဒီျမက္ေတြကိုသာက်ဲခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ ခ်က္ျခင္း ျမဴနွင္းေတြက်လာျပီး ေလျပည္ေလးေတြတုိက္ခတ္လာနုိင္သတဲ့ကြယ္ ။ အဲဒီလူကေတာ့ အီဗန္ေလးနဲ႕အတူလုိက္လာတဲ့ေနာက္ဆံုးလူပဲတဲ့ကြယ္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုနဲ႕ခရီးဆက္လာလုိက္ၾကတာ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဇာဘုရင္ရဲ႕နန္းေတာ္ၾကီးကိုေရာက္သြားၾကသတဲ့ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာဘုရင္ၾကီးက မနက္စာ စားေတာ္မူေနတုန္းတဲ့ ။ နန္းရင္ျပင္မွာပ်ံဝဲလာတဲ့ မုိးပ်ံသေဘာၤၾကီးကိုလဲျမင္ေရာ ဘုရင္ၾကီးက သူ႕အမႈထမ္းေတြကို ဒီသေဘာၤကိုေမာင္းနွင္လာသူက ဘယ္သူလိုဆုိတာ ခ်က္ျခင္းစံုစမ္းေစသတဲ့ ။ မင္းခ်င္းေတြလဲ စံုစမ္းလုိက္တဲ့အခါ ေရာက္ရွိလာသူဟာ သာမန္ လယ္သမားသားတစ္ဦးျဖစ္ျပီး မင္းမ်ိုဳးမင္းႏြယ္မဟုတ္တာလဲသိေရာ အင္မတန္မွာကိုစိတ္ပ်က္သြားသတဲ့ ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာလဲ ေတာ္ဝင္ေသြးမဟုတ္တဲ့ လယ္သမားသားနဲ႕ သူ႕ခ်စ္လွစြာေသာသမီးေတာ္ေလးကို ဘယ္လုိမွေပးစားလို႕မျဖစ္ဘူးလို႕ ေတြးမိသတဲ့ ။ ဒါနဲ႕ မူးမတ္ေတြကိုတုိင္ပင္ၾကည့္တဲ့အခါ မူးမတ္ေတြက ဒီလိုအၾကံေပးလုိက္ၾကသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အရွင္မင္းၾကီး ဒီလယ္သမားသားကို ဘယ္လိုမွမျဖစ္နုိင္ေအာင္ခက္ခဲတဲ့အလုပ္ေတြသာခုိင္းလုိက္ပါ ။ ဒါဆုိသူလမ္းခရီးမွာသာ အသက္ဆံုးရႈံးျပီး ဘယ္လိုမွျပန္လာနုိင္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး” လို႕ေလ်ာက္တင္ၾကသတဲ့ ။ ဒါနဲ႕ ဘုရင္ၾကီးလဲ အီဗန္ေလးကုိ အသက္ရွင္ေစတဲ့ေရနဲ႕ ေသေစတဲ့ေရထည့္ထားတဲ့ ေရတေကာင္းနွစ္ခုကို သူမနက္စာစားလုိ႕မျပီးခင္အတြင္း အေရာက္ရေအာင္ယူလာရမယ္လို႕ အမိန္႕ေပးလုိက္သတဲ့ ။ ဘယ္လိုမွမျဖစ္နုိင္တဲ့အတြက္အီဗန္ေလးကလဲ အင္မတန္ တုန္လႈပ္သြားသတဲ့ ။ ဒီမွာပဲ သူေခၚလာတဲ့ ေျခလွမ္းက်ယ္လူက ဘာမွမစိုးရိမ္ပါနဲ႕ လူငယ္ေလး က်ဳပ္ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းရေအာင္ယူေပးပါ့မယ္လုိ႕ ကတိေပးျပီး သူ႕နားရြက္မွာခ်ိတ္ထားတဲ့ေျခတစ္ဖက္ကိုျဖဳတ္ လွမ္းခုန္လုိက္တာမွာ တစ္ခါတည္း လူသူမေရာက္နုိင္တဲ့လ်ိဳ႕ဝွက္ျမိဳ႕ေတာ္ကုိေရာက္သြားျပီး ေရတေကာင္းေတြကို တစ္ခါထဲယူလုိက္သတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူက “ဟာ ငါ့မွာ ဒီေလာက္အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီးပိုေနေသးတာပဲ ခဏေလာက္အိပ္လုိက္ပါဦးမယ္ေလ” ဆုိျပီး အနီးမွာရွိတဲ့ ဝက္သစ္ခ်ပင္ၾကီးေအာက္မွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီအခ်ိန္မွာ နန္းေတာ္မွာေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက မနက္စာစားလုိ႕ျပီးသြားတဲ့အထိ ေျခလွမ္းက်ယ္လူျပန္မေရာက္လာေသးတဲ့အတြက္ အီဗန္ေလးခမ်ာ အခက္အခဲၾကံဳေနရရွာသတဲ့ ။ ဒါနဲ႕ ဘာမဆုိၾကားနုိင္တဲ့နားရွိသူက ေျမၾကီးကိုနားကပ္ျပီးနားေထာင္ၾကည့္တဲ့အခါ ေျခလွမ္းက်ယ္ရဲ႕ ေဟာက္သံကို အက်ယ္ၾကီးၾကားရသတဲ့ ။ ဒါနဲ႕ အေဝးၾကီးက အရာေတြကို ေသနတ္နဲ႕ပစ္နုိင္သူက တစ္ခါတည္း နန္းေတာ္ကေနျပီး ေသနတ္နဲ႕ဝက္သစ္ခ်ပင္ကိုပစ္ခ်လုိက္တာ အပင္ေပၚက အသီးေတြျပဳတ္က်လာျပီး ေျခလွမ္းက်ယ္လဲ လန္႕နုိးသြားသတဲ့ကြယ္ ။ ေျခလွမ္းက်ယ္လဲတစ္ခါတည္း ခုန္ထလုိက္တာ ခ်က္ျခင္းပဲနန္းေတာ္ကိုျပန္ေရာက္လာျပီး အသက္ရွင္ေစတဲ့ေရနဲ႕ ေသေစတဲ့ေရ ကို ေပးလုိက္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘုရင္ၾကီးလဲ ေရတေကာင္းနွစ္ခုကိုၾကည့္ျပီး အစြမ္းထက္မထက္စမ္းၾကည့္ဖုိ႕စိတ္ကူးေပါက္သြားသတဲ့ ။ ဒါနဲ႕ အေစခံေတြကို ၾကက္ဖတစ္ေကာင္ယူလာေစျပီး ေသေစတဲ့ေရနဲ႕ျဖန္းလုိက္ရာမွာၾကက္ဖလဲ တစ္ခါတည္း အသက္ေပ်ာက္သြားသတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ အသက္ရွင္ေစတဲ့ေရနဲ႕လဲျပန္ျဖန္းလုိက္ေရာ အသက္ျပန္ရွင္လာသတဲ့ကြယ္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပထမ အလုပ္ကိုေအာင္ျမင္သြားတာေၾကာင့္ ဘုရင္ၾကီးလဲ ေနာက္တစ္ခုထပ္ခုိင္းဖုိ႕ၾကံသတဲ့ ။ ဒုတိယတစ္ခုကေတာ့ ပိုျပီးမွေတာင္ခက္ခဲသတဲ့ ။ ဘာလဲဆုိေတာ့ ကင္ထားတဲ့ ႏြားၾကီးဆယ့္နွစ္ေကာင္နဲ႕ ဖုတ္ထားတဲ့ ေပါင္မုန္႕ၾကီး ဆယ့္နွစ္လံုးကို တစ္ထုိင္ထဲနဲ႕ကုန္ေအာင္စားရမတဲ့ ။ အုိင္ဗန္ေလးကလဲ “ဆယ့္နွစ္ေကာင္မေျပာနဲ႕ ႏြားၾကီးတစ္ေကာက္ကိုေတာင္တစ္ပတ္စားလို႕မကုန္နုိင္ေၾကာင္း ေျပာျပီးညည္းျငဴသတဲ့ ။ ဒီအခါမွာအစားၾကီးတဲ့လူက မပူပါနဲ႕ ဒါေလာက္မ်ားေတာ့ အဆာေျပရံုေလာက္ပဲရွိပါတယ္ ဆုိျပီး တစ္ခါတည္း စားလိုက္တာမွာ မေလာက္လုိ႕ေတာင္ထပ္ေတာင္းရေသးသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘုရင္ၾကီးလဲေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားျပီး အေစခံေတြကိုေခၚ ဘီယာစည္ၾကီးေလးဆယ္ထဲမွာ ဘီယာခြက္ၾကီးေလးဆယ္ေလာင္းထည့္ေစျပီး အဲဒီစည္ေလးဆယ္ကို တစ္ခါတည္း အျပီးေသာက္ျပရမယ္လို႕ခုိင္းျပန္သတဲ့ ။ ဒီတစ္ခါလဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနတဲ့အီဗန္ေလးကို ကယ္မဲ့လူေပၚလာျပန္သတဲ့ ။ သူကေတာ့ ေရေသာက္ၾကီးသူပါပဲ ။ သူက ဒါေလးမ်ား တစ္ခါေသာက္ပဲရွိပါေသးေကာ ။ ဒါေသာက္ျပီးရင္ေတာင္ ထပ္ထည့္ဖုိ႕ ဗုိက္ထဲမွာေနရာရွိပါေသးတယ္လို႕ ေျပာျပီးေသာက္ျပလိုက္သတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘုရင္ၾကီးလဲ ေနာက္ထပ္အၾကံအျဖစ္ သံအုိးၾကီးကို ျဖဴသြားတဲ့အထိ ပူသြားေအာင္ မီးအပူေပးျပီး အဲဒီေရေႏြးအုိးထဲမွာ တစ္ည ေနျပရမယ္လုိ႕အီဗန္ေလးကိုခုိင္းသတဲ့ ။ စိတ္ထဲမွာလဲ ဒီတစ္ခါေတာ့ တစ္ခါတည္း အသက္ေပ်ာက္ျပီး ကိစၥျပတ္ျပီပဲလို႕ ေတြးမိသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီတစ္ခါေတာ့အီဗန္ေလးက သူနဲ႕အတူ ျမက္ထုတ္နဲ႕လူကို ေခၚသြားလုိက္တာ အထဲလဲေရာက္ေရာ ျမက္ထုတ္နဲ႕လူက ျမက္ေတြကိုက်ဲခ်လိုက္တဲ့အတြက္ ေရပူေတြဟာ ေအးကုန္ျပီး တစ္ခါတည္း ေရေတြခဲသြားလိုက္တာ အီဗန္ေလးခမ်ာ မ်က္နွာသစ္ဖုိ႕ေရေတာင္ ကမန္းကတန္းယူလုိက္ရသတဲ့ ။ ေနာက္ေန႕မနက္မုိးလင္းလို႕ အုိးၾကီးလဲဖြင့္လုိက္ေရာ အီဗန္ေလးက လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ အိုးထဲကထြက္လာတာေတြ႕ၾကရတာေပါ့ကြယ္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႕ေနာက္ဆံုးအျဖစ္ ဘုရင္ၾကီးက အီဗန္ေလးကို ေနာက္ေန႕မနက္မတုိင္ခင္ စစ္တပ္ၾကီးတစ္ခု ဖန္ဆင္းေပးရမယ္လို႕ ေတာင္းဆုိလုိက္သတဲ့ ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာလဲ အီဗန္လို လယ္သမားသားအဖုိ႕ ဒီေလာက္အခ်ိန္တုိအတြင္း စစ္တပ္ၾကီးဖြဲ႕စည္းဖုိ႕ဆုိတာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွမျဖစ္နုိင္ဘူးလို႕ ေတြးျပီး ဒီတစ္ခါေတာ့ အီဗန္ေလးရႈံးျပီလို႕တြက္ေနသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အီဗန္လဲဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္လိုမွမျဖစ္နုိင္ေတာ့ဘူးလို႕လက္မႈိင္ခ်ေနတုန္း ထင္းေျခာက္သယ္တဲ့လူက ထြက္လာျပီး “လူငယ္ေလး မင္း က်ဳပ္ကိုေမ့ေနတာပဲ က်ဳပ္သာ ထင္းေျခာက္ေတြက်ဲလိုက္ရင္ မ်က္စိတစ္မွိတ္တြင္း စစ္တပ္ၾကီးေပၚလာနုိင္ပါတယ္ ။ တကယ္လို႕ ဒါေတာင္မွဘုရင္ၾကီးက သူ႕သမီးေတာ္ကိုမေပးရင္ အဲဒီစစ္တပ္နဲ႕ ဒီတုိင္းျပည္ကို တုိက္ခုိက္ျပီးသိမ္းပိုက္ပစ္မယ္လို႕” ေျပာလိုက္သတဲ့။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႕ ေနာက္ေန႕မနက္လဲေရာက္ေရာ အီဗန္ဟာ သစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြကို ျမက္ျပင္မွာက်ဲလိုက္တာ တစ္မဟုတ္ခ်င္း စစ္တပ္ၾကီးေပၚလာသတဲ့ ။ ဘုရင္ၾကီးအိပ္ရာနုိးတဲ့အခါ နန္းေတာ္အဝမွာ အလံတလူလူ စစ္ေရးတျပင္ျပင္နဲ႕ၾကီးမားလွတဲ့စစ္တပ္ၾကီးကိုေတြ႕လုိက္ရတဲ့အတြက္ အင္မတန္မွတုန္လႈပ္သြားျပီး တစ္ခါတည္း သူ႕စစ္တပ္ေတြကို ေခၚထုတ္ စစ္ပြဲၾကီးဆင္ႏြဲေစသတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ေနာက္ဆံုးမွာ အီဗန္ေလးရဲ႕တပ္ေတြက အနုိင္ရသြားျပီး စစ္သားေတြဟာ နန္းေတာ္ထဲကိုထုိးေဖာက္လာနုိင္ၾကသတဲ့ ။ဒီေတာ့မွ ဘုရင္ၾကီးလဲေၾကာက္လန္႕ျပီး အီဗန္ေလးကိုဒူးေထာက္ေတာင္းပန္ကာ မင္းသမီးေလးကိုလက္ထပ္ဖုိ႕ ေတာင္းဆိုသတဲ့ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေကာက္က်စ္လွတဲ့ဘုရင္ၾကီးရဲ႕စကားကို ဒီတစ္ခါေတာ့အီဗန္ေလးက မနာခံေတာ့ပဲ တစ္ခါတည္း ဘုရင္ၾကီးကိုတုိင္းျပည္ကနွင္ထုတ္လုိက္သတဲ့ ။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ မင္းသမီးေလးနဲ႕လက္ဆက္ျပီး တုိင္းျပည္ၾကီးကို အင္မတန္မွဥာဏ္ပညာျပည့္ဝစြာနဲ႕ စီရင္အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူသတဲ့ ။ အီဗန္ေလးကိုလဲ ဘယ္သူကမွအရူးေလးအီဗန္လို႕ မေခၚၾကေတာ့ဘူးတဲ့ကြယ္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဘုရင္ၾကီးအီဗန္ကိုလဲ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကအင္မတန္မွေလးစားခ်စ္ခင္ၾကသတဲ့ ။ မင္းသမီးေလးကေတာ့ပိုလို႕အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ျပီး အီဗန္ေလးနဲ႕အတူ အသက္ထက္ဆံုးေပ်ာ္ရြင္စြာ ေပါင္းသင္းေနထုိင္သြားၾကသတဲ့ကြယ္ ။</div><br /><div style="background-color: #ffd966;">ဘာသာျပန္မူပုိင္- ခ်စ္ျခင္းေျခရာ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-561556795940752328?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-11501758687935311802010-02-03T13:21:00.000-08:002010-02-03T13:39:13.707-08:00ယုန္ကေလးရဲ႔တဲအိမ္ (Зайкина избушка)<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2no42NmGcI/AAAAAAAAA_4/qmymFj5g0ZA/s1600-h/245.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2no42NmGcI/AAAAAAAAA_4/qmymFj5g0ZA/s400/245.jpg" width="321" /></a></div>ဟုိေရွးေရွးတုန္းက ေတာအုပ္ၾကီးတစ္ခုထဲမွာ ေျမေခြးတစ္ေကာင္နဲ႔ ယုန္ကေလးတစ္ေကာင္တုိ႔ ေနထုိင္ၾကသတဲ့။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးရဲ႔ ေနရာက တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး သိပ္မေ၀းလွဘူး။ ေဆာင္းဦးေအာ္တမ္ ရာသီ ေရာက္တဲ့အခါ ေတာအုပ္ၾကီးလည္း တျဖည္းျဖည္း ေအးလာေတာ့တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ သူတုိ႔ဟာ ေဆာင္းရာသီ ေရာက္တဲ့အခါမွာ အေအးဒဏ္ခံႏုိင္ဖုိ႔ တဲအိမ္ကေလးေတြ ေဆာက္ၾကဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၾကေတာ့ တာေပါ့။ ေျမေခြးက သူ႔ရဲ႔တဲအိမ္ကုိ ႏွင္းခဲေတြနဲ႔ ေဆာက္သတဲ့။ ယုန္ကေတာ့ ရႊံ႔ေစးနဲ႔ ေဆာက္တယ္။ ေဆာင္းရာသီ ေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးစလုံး တဲအသစ္ကေလးေတြ ျငိမ့္ေနၾကတာေပါ့။<br /><br />အဲ... ဒီလုိနဲ႔ ေႏြဦးေပါက္ ရာသီ ေရာက္လာတယ္။ ေနမင္းၾကီးကလည္း ေႏြးေႏြးေထြးေထြး သာလုိ႔။ အပူဓာတ္ကေလးရတယ္ ဆုိရင္ပဲ တကတည္း ေျမေခြးရဲ႔ ႏွင္းဖတ္ တဲအိမ္ကေလးဟာ ေပ်ာ္က်သြားပါေလေရာ။ ယုန္ကေလးရဲ႔ တဲအိမ္ကေတာ့ မျပဳိဘူးတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ေျမေခြးက ယုန္ကေလးရဲ႔တဲကုိ လာျပီး ယုန္ကေလးကုိ ႏွင္ထုတ္လုိက္တယ္။ ယုန္ကေလး ထြက္ေျပးသြားေတာ့ ယုန္ကေလးရဲ႔ တဲမွာ ၀င္ေနလုိက္သတဲ့။ <br /><br />ယုန္ကေလးဟာ အိမ္ကထြက္လာျပီး ျဗိရုိစ့္ သစ္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ ထုိင္ငုိေနတာေပါ့ကြယ္။ အဲဒီလုိငုိေနတုန္း ၀ံပုေလြၾကီး ေရာက္လာတယ္။ ယုန္ကေလး ငုိေနတာကုိ ေတြ႔သြားေတာ့ ၀ံပုေလြၾကီးက <br /><br />"ယုန္ကေလးရယ္ ဘာေၾကာင့္ကြယ္ ငုိေနရသလဲကြယ္"လုိ႔ ေမးလုိက္တယ္။<br /><br />"မငုိပဲေလ ကၽြန္ေတာ့မွာ ဘယ္ေနႏုိင္မလဲ ခင္ဗ်ာ " လုိ႔ ယုန္ကေလးက ေျဖရွာတယ္။ <br /><br />"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးနဲ႔ ေျမေခြးဟာ နီးနီးကပ္ကပ္ေနခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ တဲအိမ္မ်ား ေဆာက္ခဲ့ၾကတာဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တဲအိမ္ကုိ ရႊံ႔နဲ႔ေဆာက္သကုိ။ ေျမေခြးကေတာ့ ေဆာက္တာမ်ား ႏွင္းခဲေတြနဲ႔ဗ်ား။ ေႏြဦးေပါက္ေတာ့ သူ႔တဲဟာ ျပိဳက်သြားေတာ့တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲဟာ မျပိဳက်၊ အေကာင္းအတုိင္းဗ်။ ေျမေခြးၾကီးက ေရာက္လုိ႔လာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေလ ေမာင္းထုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲကုိ သူလုသြား။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ငုိေနရတယ္ဗ်ား"<br /><br />"မငုိပါနဲ႔ ယုန္ကေလးရာ။ ငါက မင္းကုိ ကူညီမွာ။ ေျမေခြးၾကီးကုိ မင္းတဲက ေမာင္းထုတ္ေပးမယ္ဗ်။"<br /><br />သူတုိ႔အတူတူ သြားၾကတာေပါ့။ ေရာက္ေရာဆုိပါစုိ႔။ ၀ံပုေလြၾကီးက တဲအိမ္ကေလးရဲ႔ ျခံ၀င္းထဲမွာ ရပ္လုိက္ျပီး ေျမေခြးကုိ ေအာ္ေျပာလုိက္တယ္။ <br /><br />"ဘာလုိ႔ သူမ်ားတဲကုိ ခုိးရသလဲကြ။ ေဟ...။ မီးလင္းဖုိယူျပီး ခုဆင္းသြားစမ္း။ တယ္ေလ။ လွမ္းရုိက္လုိက္ရ" လုိ႔ ေအာ္ေျပာသတဲ့။<br /><br />ေျမေခြးက နည္းနည္းမွ မေၾကာက္တဲ့ အျပင္ ၀ံပုေလြၾကီးကုိ ခုလုိ ျပန္ေျပာလုိက္ေသး တယ္။ <br /><br />"ေျပးေလေရာ့ဟဲ့ ၀ံပုေလြစုတ္၊ ငါ့အျမီးက မာတုတ္တုတ္၊ ေဟာဒီလုိေလ ရုိက္လုိက္မယ္၊ အသက္ထြက္ေရာ့ဟယ္" ဆုိျပီး ေျပာလုိက္တယ္တဲ့။ <br /><br />အဲဒါနဲ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက ေၾကာက္ဒူးတုန္သြားသတဲ့။ ယုန္ကေလးကုိ ထားျပီး ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ။ ယုန္ကေလးခမ်ာ ျဗိရုိစ့္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ ၀မ္းနည္းပမ္းနည္း ငုိေနရျပန္တာေပါ့။<br /><br />ေတာအုပ္ထဲကုိ ၀က္၀ံၾကီး အလည္ ေရာက္လာတယ္။ ယုန္ကေလး ငုိေနတာကုိ ေတြ႔သြားေတာ့ ၀က္၀ံၾကီးက<br /><br />"ယုန္ကေလးရယ္ ဘာေၾကာင့္ကြယ္ ငုိေနရသလဲကြယ္"လုိ႔ ေမးတယ္တဲ့။ <br /><br />"မငုိပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘယ္ေနႏုိင္မလဲဗ်ာ " လုိ႔ ယုန္ကေလးက ေျဖရွာတယ္။ <br /><br />"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးနဲ႔ ေျမေခြးဟာ နီးနီးကပ္ကပ္ေနခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ တဲအိမ္မ်ား ေဆာက္ခဲ့ၾကတာဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တဲအိမ္ကုိ ရႊံ႔နဲ႔ေဆာက္သကုိ။ ေျမေခြးကေတာ့ ေဆာက္တာမ်ား ႏွင္းခဲေတြနဲ႔ဗ်ား။ ေႏြဦးေပါက္ေတာ့ သူ႔တဲဟာ ျပိဳက်သြားေတာ့တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲဟာ မျပိဳက်၊ အေကာင္းအတုိင္းဗ်။ ေျမေခြးၾကီးက ေရာက္လုိ႔လာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေမာင္းထုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲကုိ သူလုသြား။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ငုိေနရတယ္ဗ်ား"<br /><br />"မငုိပါနဲ႔ ယုန္ကေလးရာ။ ငါက မင္းကုိကူညီမွာ။ ေျမေခြးၾကီးကုိ မင္းတဲက ေမာင္းထုတ္ေပးမယ္ဗ်။"<br /><br />သူတုိ႔အတူတူ သြားၾကတာေပါ့။ ေရာက္ေရာဆုိပါစုိ႔။ ၀က္၀ံ တဲအိမ္ကေလးရဲ႔ ျခံ၀င္းထဲမွာ ရပ္လုိက္ျပီး ေျမေခြးကုိ ေအာ္ေျပာလုိက္တယ္။ <br /><br />"ဘာလုိ႔ သူမ်ားတဲကုိ ခုိးရသလဲကြ။ ေဟ။ မီးလင္းဖုိယူျပီး ခုဆင္းသြားစမ္း။ တယ္ေလ။ လွမ္းရုိက္လုိက္ရ" လုိ႔ ေအာ္ေျပာသတဲ့။<br /><br />ေျမေခြးက နည္းနည္းမွ မေၾကာက္တဲ့ အျပင္ ၀က္၀ံၾကီးကုိ ခုလုိ ျပန္ေျပာလုိက္ေသး ဆုိပဲ။ <br /><br />"သတိထားဟဲ့ ၀က္၀ံစုတ္၊ ငါ့အျမီးက မာတုတ္တုတ္၊ ေဟာဒီလုိေလ ရုိက္လုိက္မယ္၊ အသက္ထြက္ေရာ့ဟယ္" ဆုိျပီး ေျပာလုိက္တယ္တဲ့။ <br /><br />အဲဒါနဲ႔ ၀က္၀ံၾကီးက ေၾကာက္ဒူးတုန္သြားသတဲ့။ ယုန္ကေလးကုိ ထားျပီး ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ။ ယုန္ကေလးခမ်ာ ျဗိရုိစ့္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ ၀မ္းနည္းပမ္းနည္း ငုိေနရျပန္တာေပါ့။<br /><br />ရုတ္တရက္ပဲ ၾကက္ဖၾကီးတစ္ေကာင္ဟာ ေတာထဲအလည္လာရင္း ယုန္ကေလး ငုိေနတာကုိ ေတြ႔ပါေလေရာ။ အဲဒါနဲ႔ ယုန္ကေလးအနားကုိ ကပ္လာျပီးေမးတယ္။ <br /><br />"ယုန္ကေလးရယ္ ဘာေၾကာင့္ကြယ္ ငုိေနရသလဲကြယ္"<br /><br />"မငုိပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘယ္ေနႏုိင္မလဲဗ်ာ " လုိ႔ ယုန္ကေလးက ေျဖရွာတယ္။ <br /><br />"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးနဲ႔ ေျမေခြးဟာ နီးနီးကပ္ကပ္ေနခဲ့တာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ တဲအိမ္မ်ား ေဆာက္ခဲ့ၾကတာဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တဲအိမ္ကုိ ရႊံ႔နဲ႔ေဆာက္သကုိ။ ေျမေခြးကေတာ့ ေဆာက္တာမ်ား ႏွင္းခဲေတြနဲ႔ဗ်ား။ ေႏြဦးေပါက္ေတာ့ သူ႔တဲဟာ ျပိဳက်သြားေတာ့တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲဟာ မျပိဳက်၊ အေကာင္းအတုိင္းဗ်။ ေျမေခြးၾကီးက ေရာက္လုိ႔လာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေမာင္းထုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္တဲကုိ သူလုသြား။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ငုိေနရတယ္ဗ်ား"<br /><br />"မငုိပါနဲ႔ ယုန္ကေလးရာ။ ငါက မင္းကုိကူညီမွာ။ ေျမေခြးၾကီးကုိ မင္းတဲက ေမာင္းထုတ္ေပးမဗ်။"<br /><br />"အုိ၊ အေျပာေကာင္းပါေပ့ ကုိၾကက္ရာ။ ဘယ္လုိေမာင္းထုတ္မွာ။ ၀ံပုေလြလည္း ေမာင္းထုတ္ဖူး၊ ေျမေခြးမေၾကာက္ဘူး။ ၀က္၀ံကလည္း ေမာင္းထုတ္ဖူး၊ ေျမေခြး မေျပးဘူး။ " လုိ႔ ယုန္ကေလးက ေမးရွာသတဲ့။<br /><br />"ငါေမာင္းထုတ္ျပမွာေပါ့ကြာ။ သြားၾကရေအာင္ပါ" လုိ႔ ၾကက္ဖၾကီးက ေျပာတယ္။ သူတုိ႔ အတူတူသြားၾကတာေပါ့။ ေရာက္ေရာဆုိပါစုိ႔။ ၾကက္ဖၾကီးက တဲထဲကုိ ၀င္သြားျပီး ျခံ၀င္းထဲ မွာ ရပ္လုိက္သတဲ့။ ေအာက္အီးအီးအြတ္လုိ႔ တစ္ခ်က္တြန္လုိက္ျပီး ခုလုိ ေအာ္ထည့္လုိက္တယ္။<br /><br />"ငါဟဲ့ၾကက္ဖ မုိက္ခဲကြ<br />ငါဟဲ့အဆုိေတာ္ စာရြတ္ေတာ္<br />ေျခေထာက္ကပုပု<br />အတက္ကစူးစူး <br />ပုခုံးမွာလွံသြားစုိက္လုိ႔ထား<br />ေျမေခြးေခါင္းကုိျဖတ္မယ္ဗ်ား"<br /><br />ေျမေခြးကလွဲအိပ္ေေနရင္းက လွမ္းေျပာတယ္။ <br /><br />"သတိထားဟဲ့ ၾကက္ဖစုတ္၊ ငါ့အျမီးက မာတုတ္တုတ္၊ ေဟာဒီလုိေလ ရုိက္လုိက္မယ္၊ အသက္ထြက္ေရာ့ဟယ္"<br /><br />ၾကက္ဖၾကီးက တဲထဲကုိ ခုန္၀င္လုိက္ျပီး ထပ္ေအာ္လုိက္ျပန္တယ္။<br /><br />"ငါဟဲ့ၾကက္ဖ မုိက္ခဲကြ<br />ငါဟဲ့အဆုိေတာ္ စာရြတ္ေတာ္<br />ေျခေထာက္ကပုပု<br />အတက္ကစူးစူး <br />ပုခုံးမွာလွံသြားစုိက္လုိ႔ထား<br />ေျမေခြးေခါင္းကုိျဖတ္မယ္ဗ်ား"<br /><br />ဆုိျပီး တစ္ခါတည္း ေျမေခြးဆီ ခုန္၀င္သြားတာေပါ့။ ျပီးေတာ့ ေျမေခြးရဲ႔ ေက်ာကုန္းကုိ ႏႈတ္သီးနဲ႔ ဆိတ္ထည့္လုိက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ ေျမေခြးၾကီးခမ်ာ ယုန္ကေလးရဲ႔ တဲအိမ္ကေလးကေန တခ်ိဳးတည္း ထြက္ေျပးသြားရေတာ့တယ္။ ယုန္ကေလးက တဲထဲ၀င္ျပီး တံခါးကုိ ပိတ္လုိက္သတဲ့။<br /><br />ဒီလုိနဲ႔ ယုန္ကေလးနဲ႔ ၾကက္ဖၾကီးဟာ တဲေလးထဲမွာ အတူတကြ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနထုိင္ၾကသတဲ့ကြယ္။<br /><br /><div style="background-color: #660000;"><b>ဘာသာျပန္မူပုိင္-အလွတရား </b></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-1150175868793531180?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5955928923700243645.post-74070698542813442282010-02-03T07:29:00.000-08:002010-02-03T08:15:32.455-08:00ေပါင္မုန္႔လုံးကေလး (Kolobok)<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mf5N2iwuI/AAAAAAAAA-w/zZnSB-jo4Ss/s1600-h/01.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mf5N2iwuI/AAAAAAAAA-w/zZnSB-jo4Ss/s320/01.JPG" width="320" /></a></div> တစ္ခါတုန္းက အိမ္တစ္အိမ္မွာ အဘုိးၾကီးနဲ႔ အဘြားၾကီး လင္မယား ေနထုိင္ၾကသတဲ့။ သူတုိ႔ခမ်ာ ဆင္းရဲလြန္းလုိ႔တဲ့၊ စားဖုိ႔ ေပါင္မုန္႔လည္း မရွိဘူးတဲ့။ ဆားလည္း မရွိဘူးတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ အဘုိးၾကီးက သူ႔ရဲ႔ ဂ်ဳံေသတၱာၾကီးကုိ ဖြင့္ျပီး ဂ်ဳံမႈန္႔ အကပ္ အသပ္ေလးေတြကို တုတ္နဲ႔ ျခစ္ခ်လုိက္သတဲ့။ ရလာတဲ့ ဂ်ဳံမႈန္႔ေလးေတြကုိ ေရာနယ္ျပီး ဂ်ဳံလုံးကေလးျဖစ္ေအာင္ လုံးသတဲ့။ အဲဒီ ဂ်ဳံလုံးေလးကုိ ဆီနဲ႔နယ္ျပီး မီးဖုိေပၚမွာ ေပါင္မုန္႔ဖုတ္လုိက္သတဲ့။ ဖုတ္လုိ႔က်က္သြားေတာ့ ျပတင္းေပါက္နားမွာ ထားျပီး အေအးခံရတာေပါ့။ <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mgg5ZQhWI/AAAAAAAAA-0/pPfn-glqMhU/s1600-h/02.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mgg5ZQhWI/AAAAAAAAA-0/pPfn-glqMhU/s1600/02.JPG" /></a></div>အဲဒီမွာတင္ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးဟာ မုန္႔ဗန္းထဲက ေလွ်ာဆင္းျပီး ထြက္ေျပးပါေလေရာ။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>ေပါင္မုန္႔ကေလးက လမ္းေလးအတုိင္း ထြက္ေျပးသြားတာေပါ့။ အဲဒီလုိ ေျပးေနတုန္း ျဗဳန္းဆုိ ယုန္ကေလးတစ္ေကာင္ ေရာက္လာတယ္။ <br /><br />"ဘယ္ေျပးမလုိ႔တုန္း ေပါင္မုန္႔လုံး၊ မင္းကုိျဖင့္ငါ စားခ်င္ေသး" လုိ႔ ယုန္ကေလးက ဆုိသတဲ့။<br /><br />ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက <br /><br />"မစားပါနဲ႔ ယုန္ေလးရယ္။ သီခ်င္းဆုိျပမယ္"<br /><br />လုိ႔ေျပာျပီး အခုလုိ သီခ်င္းဆုိျပတာေပါ့ကြယ္။ <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mZWdpE7_I/AAAAAAAAA-Q/8WOt8sebEic/s1600-h/05.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mZWdpE7_I/AAAAAAAAA-Q/8WOt8sebEic/s320/05.JPG" width="320" /></a><br />"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္<br />ဆီနဲ႔သုတ္ၾကတယ္။<br />ဆီသုတ္ျပီးေတာ့မီးနဲ႔ဖုတ္<br />အလြန္ပူလွတယ္<br />မီးဖုတ္ျပီးေတာ့ ျပတင္းေပါက္နား <br />အေအးခံထားတယ္<br />အဲဒါေၾကာင့္ေလ ငါ့မွာကြယ္<br />ဘုိးဘုိးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ဘြားဘြားဆီက ထြက္ေျပးတယ္ <br />ခုလည္းေျပးျပီကြယ္" လုိ႔ဆုိျပီး ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးဟာ ယုန္ကေလးနားကေန လွစ္ကနဲ ထြက္ေျပးသြားသတဲ့။<br /><br />အဲဒီလုိေျပးေနတုန္း သူ႔နားကုိ ျဖဳန္းဆုိ ၀ံပုေလြျဖဴၾကီး ေရာက္လာပါေလေရာ။ <br /><br /><br /><br /><br />"ဘယ္ေျပးမလုိ႔တုန္း ေပါင္မုန္႔လုံး၊ မင္းကုိျဖင့္ငါ စားခ်င္ေသး"လုိ႔ ၀ံပုေလြၾကီးက ဆုိသတဲ့။<br /><br />ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက <br /><br />"မစားပါနဲ႔ ကုိ၀ံပုေလြ ရယ္။ သီခ်င္းဆုိျပမယ္"လုိ႔ေျပာျပီး အခုလုိ သီခ်င္းဆုိျပတာေပါ့ကြယ္။ <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mbUPyoAII/AAAAAAAAA-k/at1SuzW4KPc/s1600-h/06.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mbUPyoAII/AAAAAAAAA-k/at1SuzW4KPc/s1600/06.JPG" /></a></div>"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္<br />ဆီနဲ႔သုတ္ၾကတယ္။<br />ဆီသုတ္ျပီးေတာ့မီးနဲ႔ဖုတ္<br />အလြန္ပူလွတယ္<br />မီးဖုတ္ျပီးေတာ့ ျပတင္းေပါက္နား <br />အေအးခံထားတယ္<br />အဲဒါေၾကာင့္ေလ ငါ့မွာကြယ္<br />ဘုိးဘုိးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ဘြားဘြားဆီက ထြက္ေျပးတယ္ <br />ယုန္ေလးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ခုလည္းေျပးျပီကြယ္" လုိ႔ဆုိျပီး ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးဟာ ၀ံပုေလြျဖဴၾကီးနားကေန လွစ္ကနဲ ထြက္ေျပးသြားသတဲ့။<br /><br /><br />ဒီလုိေျပးေနတုန္း ျဖဳန္းဆုိ၀က္၀ံၾကီး ေရာက္လာသတဲ့။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />"ဘယ္ေျပးမလုိ႔တုန္း ေပါင္မုန္႔လုံး၊ မင္းကုိျဖင့္ငါ စားခ်င္ေသး"လုိ႔ ၀က္၀ံက ဆုိသတဲ့။<br /><br />ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက <br /><br />"မစားပါနဲ႔ ကုိ၀က္၀ံ ရယ္။ သီခ်င္းဆုိျပမယ္" လုိ႔ေျပာျပီး အခုလုိ သီခ်င္းဆုိျပတာေပါ့ကြယ္။ <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mbcBCp95I/AAAAAAAAA-o/8v-dux_rWds/s1600-h/07.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2mbcBCp95I/AAAAAAAAA-o/8v-dux_rWds/s320/07.JPG" width="320" /></a></div>"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္<br />ဆီနဲ႔သုတ္ၾကတယ္။<br />ဆီသုတ္ျပီးေတာ့မီးနဲ႔ဖုတ္<br />အလြန္ပူလွတယ္<br />မီးဖုတ္ျပီးေတာ့ ျပတင္းေပါက္နား <br />အေအးခံထားတယ္<br />အဲဒါေၾကာင့္ေလ ငါ့မွာကြယ္<br />ဘုိးဘုိးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ဘြားဘြားဆီက ထြက္ေျပးတယ္ <br />ယုန္ေလးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />၀ံပုေလြဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ခုလည္းေျပးျပီကြယ္" လုိ႔ဆုိျပီး ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးဟာ ၀က္၀ံၾကီးနားကေန လွစ္ကနဲ ထြက္ေျပးသြားသတဲ့။<br /><br /> အဲဒီလုိေျပးေနတုန္း ျဖဳန္းဆုိ ေျမေခြးၾကီး ေရာက္လာသတဲ့။<br /><br /><br />"ဘယ္ေျပးမလုိ႔တုန္း ေပါင္မုန္႔လုံး၊ မင္းကုိျဖင့္ငါ စားခ်င္ေသး"လုိ႔ ေျမေခြးက ဆုိသတဲ့။<br /><br />ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက <br /><br />"မစားပါနဲ႔ ကုိေျမေခြး ရယ္။ သီခ်င္းဆုိျပမယ္"လုိ႔ေျပာျပီး အခုလုိ သီခ်င္းဆုိျပတာေပါ့ကြယ္။ <br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2maP-KkG-I/AAAAAAAAA-Y/E9kBeUHmUg0/s1600-h/08.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2maP-KkG-I/AAAAAAAAA-Y/E9kBeUHmUg0/s320/08.JPG" width="320" /></a>"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္<br />ဆီနဲ႔သုတ္ၾကတယ္။<br />ဆီသုတ္ျပီးေတာ့မီးနဲ႔ဖုတ္<br />အလြန္ပူလွတယ္<br />မီးဖုတ္ျပီးေတာ့ ျပတင္းေပါက္နား <br />အေအးခံထားတယ္<br />အဲဒါေၾကာင့္ေလ ငါ့မွာကြယ္<br />ဘုိးဘုိးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ဘြားဘြားဆီက ထြက္ေျပးတယ္ <br />ယုန္ေလးဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />၀ံပုေလြဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />၀က္၀ံဆီက ထြက္ေျပးတယ္<br />ခုလည္းေျပးျပီကြယ္" လုိ႔ ဆုိလုိက္တယ္။<br /><br />အဲဒါနဲ႔ ေျမေခြးၾကီးက<br /><br />"မၾကားရဘူးကြယ္ မုန္႔လုံးရယ္။ မင္းဆုိသံက တုိးလြန္းတယ္။ ငါ့ႏႈတ္ခမ္းနားမွာ ထုိင္ျပီးမ်ား၊ ဆုိျပစမ္းပါလား" လုိ႔ ေျပာသတဲ့။ <br /><br />အဲဒါနဲ႔ ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက ႏႈတ္ခမ္းနား ကပ္သြားတယ္။ သီခ်င္းဆုိျပတယ္။ <br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2maWxYwO6I/AAAAAAAAA-c/5HCJbSj2Iao/s1600-h/09.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_91glbvKIDQY/S2maWxYwO6I/AAAAAAAAA-c/5HCJbSj2Iao/s320/09.JPG" width="320" /></a>"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္<br />ဆီနဲ႔သုတ္ၾကတယ္။<br />ဆီသုတ္ျပီးေတာ့မီးနဲ႔ဖုတ္<br />အလြန္ပူလွတယ္"<br /><br />အဲဒါနဲ႔ ေျမေခြးၾကီးက<br /><br />"မၾကားရဘူးကြယ္ မုန္႔လုံးရယ္။ မင္းဆုိသံက တုိးလြန္းတယ္။ ငါ့လွ်ာေလးေပၚတက္လုိ႔မ်ား၊ ဆုိျပစမ္းပါလား" လုိ႔ ေျပာသတဲ့။ <br /><br />အဲဒါနဲ႔ ေပါင္မုန္႔လုံးကေလးက လွ်ာေပၚခုန္တက္လုိက္တယ္။ သီခ်င္းဆုိျပတယ္။<br /><br />"ေသတၱာထဲကငါ့ကုိထုတ္" လုိ႔ ဆုိျပရုံရွိေသး<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>ေျမေခြးၾကီးက ေပါင္မုန္႔လုံးေလးကုိ ဂလြပ္ ဆုိ ၀ါးစားျပီး ျမိဳခ်လုိက္ပါေလေရာတဲ့ကြယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><div style="background-color: #660000;"><b>ဘာသာျပန္မူပုိင္-အလွတရား </b></div><br /><br /><br /></div><br /><br /><div class="zemanta-pixie" style="height: 15px; margin-top: 10px;"><a class="zemanta-pixie-a" href="http://reblog.zemanta.com/zemified/3becc760-b799-4513-bac1-5b044c4ec2f7/" title="Reblog this post [with Zemanta]"><img alt="Reblog this post [with Zemanta]" class="zemanta-pixie-img" src="http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=3becc760-b799-4513-bac1-5b044c4ec2f7" style="border: medium none; float: right;" /></a><span class="zem-script more-related pretty-attribution"><script defer="defer" src="http://static.zemanta.com/readside/loader.js" type="text/javascript"></script></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5955928923700243645-7407069854281344228?l=forchildrenmm.blogspot.com' alt='' /></div>အလွတရားnoreply@blogger.com0